152. löggjafarþing — 62. fundur,  5. apr. 2022.

fjármálaáætlun fyrir árin 2023--2027.

513. mál
[17:19]
Horfa

Bjarkey Gunnarsdóttir (Vg) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið. Við erum ósammála og það er ekkert nýtt. Við erum líka oft sammála, það hefur alveg komið fyrir. Já, ég tel þetta vera tilefni til að horfa björtum augum fram á við, enda tel ég ekki ástæðu til bölsýni. Við erum að stíga upp úr faraldri og erum að takast á við óvissuástand, sem við þurfum alltaf að horfa til, það er enn óvissuástand og við þurfum að spila dálítið með því eins og heimurinn allur þarf að gera. Við höfum rætt þessi mál, eins og hv. þingmaður veit, í fjárlaganefnd. Meðal annars höfum við komið inn á þessa skýrslu um heilbrigðiskerfið eða öllu heldur fyrst og fremst um Landspítalann; heilbrigðiskerfið er ekki bara Landspítalinn þótt hann sé auðvitað hryggjarstykkið í því. Það kom líka fram og má væntanlega segja frá því að túlkun ráðuneytisins á því sem þar stendur er í raun fyrst og síðast að um mönnunarvanda sé að ræða sem við erum ekki ein að fást við heldur allur heimurinn, vanda sem við komum til með að þurfa að fást við. Við getum gert margt til að laga hlutina og það kom líka fram á fundinum. Ég treysti því að hv. þingmaður sé ekki búinn að gleyma því að sérstaklega var vikið að fjármunum sem nýttir voru af safnliðum. Þar eru risastórar fjárhæðir inni sem ég held að við séum sammála um að við viljum að gagnsæi ríki um og að það sé þá notað beint í fjárfestingar eða í rekstur í staðinn fyrir að við séum að takast á við það að sjúkrahúsin séu vanfjármögnuð, eins og okkur er sagt. Sjúkrahúsið er að skila hagnaði, við skulum ekki gleyma því, það er gert ráð fyrir því. Það kom fram í heimsókn okkar til Landspítalans. Gleymum því ekki.