152. löggjafarþing — 62. fundur,  5. apr. 2022.

fjármálaáætlun fyrir árin 2023--2027.

513. mál
[17:50]
Horfa

Jóhann Páll Jóhannsson (Sf) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir þessa góðu ræðu. Af því að hv. þingmaður var nú verkalýðsleiðtogi lengi vel langar mig aðeins að víkja að því hvaða skilaboð verið er að senda til aðila vinnumarkaðarins. Eins og ég nefndi áðan í andsvari hefur ASÍ sett húsnæðisstuðning og tilfærslukerfin á oddinn og sagt að það séu þessir þættir sem muni ráða úrslitum um kröfugerð samtakanna í komandi kjaraviðræðum. Nú er komin fram fjármálaáætlun þar sem birtist alger stöðnun í þessum efnum, bæði þegar kemur að fjölskyldustuðningi, þegar kemur að t.d. vaxtabótum og þegar kemur að húsnæðisstuðningi almennt. Eins og hv. þingmaður fór ágætlega yfir í ræðu sinni er verið að draga úr, ríkisvaldið er þarna í raun bara að beita sér markvisst til að draga úr umfangi húsnæðisstuðnings og framboðsaukningu húsnæðis á viðráðanlegu verði á þessu kjörtímabili. Hvers konar skilaboð eru þetta til aðila vinnumarkaðarins? Þýðir þetta þá ekki bara að verkalýðshreyfingin þarf að gera miklu meiri og hærri launakröfur en ella? Hvaða áhrif mun þetta hafa á verðbólgu og efnahagslegan stöðugleika? Hvað þýðir þetta? Er þetta ekki óttalega glannalegt plagg sem ríkisstjórnin hefur hér lagt fram? Það væri fróðlegt að heyra sjónarmið hv. þingmanns um þetta.