fjármálaáætlun fyrir árin 2023--2027.
Virðulegur forseti. Ég þakka hæstv. forsætisráðherra fyrir svarið. Betur má ef duga skal. Jú, þetta er allt flott sem hún segir. Þetta er allt sem við erum búin að gera en vandamálið er samt til staðar. Vandamálið er það að það eru rúmlega 5.000 börn í fátækt. Það kom líka fram. Það segir okkur að þau verða áfram í fátækt og ef við ætlum að bíða eftir þessu velferðarfrumvarpi barnamálaráðherra sem var samþykkt hérna — hann segir að það taki 3–5 ár að innleiða þetta, ég myndi segja 5–10 ár, þá erum við sennilega heppin miðað við þann hraða sem hefur verið hingað til á þessum málum. Og svo er það líka þessi spurning: Ef staðreyndin er sú að þetta skilar sér tífalt til baka, af hverju í ósköpunum tökum við ekki á þessu? Af hverju klárum við þetta ekki? Vegna þess að á sama tíma og við erum að segja: Heyrðu, við þurfum að taka á örorkuvandanum, koma fólki í virkni, þá erum við á sama tíma að segja við börnin: Þú þarft að bíða í 2–3 ár, og jafnvel senda þau í örorku í framtíðinni vegna þess að sum fá ekki þá þjónustu sem þau þurfa á að halda. Ég sé hvergi í fjármálaáætlun eða framtíðaráætlun ríkisstjórnarinnar hvernig þau ætla að taka á þessum vanda; á biðlistum barna, biðlistum í heilbrigðiskerfinu, og sjá til þess — þar sem við erum ríkt þjóðfélag og hæstv. fjármálaráðherra hefur ítrekað bent á að þetta séu svo fáir. Ef þetta eru svona fáir þá kostar það okkur ekki neitt heldur er jafnvel tífaldur gróði til baka. Þá hljótum við að geta bara í eitt skipti fyrir öll tekið okkur saman og útrýmt biðlistum barna, útrýmt fátækt barna og einnig tekið á þeirri kjaragliðnun sem kemur hvergi fram í þessari fjármálaáætlun varðandi kjaradeilur almannatrygginga undanfarinna áratuga og þeirri fáránlegu staðreynd að það eigi bara að hækka um 2,5% á ári á sama tíma og við erum með 7% verðbólgu.
