152. löggjafarþing — 63. fundur,  6. apr. 2022.

fjármálaáætlun fyrir árin 2023--2027.

513. mál
[14:56]
Horfa

Jakob Frímann Magnússon (Flf):

Virðulegi forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir svarið við mínu innleggi hér. Ég ætla að taka fram að ég geri engar athugasemdir, þvert á móti, við þá skipan mála sem hér hefur verið að þróast til betri vegar í þessum efnum sem hann nefnir. Um margt hef ég átt samráð við hann og aðra ráðherra og ég hef ekki undan miklu að kvarta. Það gerir mig kannski dálítið óhefðbundinn stjórnarandstöðumann. Ég held að við ættum að horfast í augu við það að hér í þinginu er einhvers konar menning eða ómenning sem við þurfum að taka á. Við erum þekkt sem menningarþjóð og við eigum að vera öðrum stofnunum til fyrirmyndar í menningu og siðferði og vinnubrögðum. Eins og stjórnarandstaðan segir mér að hún hafi upplifað, bæði á undanförnum kjörtímabilum og núna, eru mál minnihlutaflokkanna tekin í einhvers konar gíslingu af meiri hlutanum og eina vopnið gegn því er einhvers konar málþóf, sem er auðvitað engum samboðið eða til ánægju eða framdráttar. Við skulum koma okkur út úr þessu og einsetja okkur að setja ný viðmið í menningu og starfsemi hér inni á þinginu sem er fyrir allra augum. Við erum frammi fyrir alþjóð og það er ekki víst að alþjóð geri sér grein fyrir þessu. Ég er kannski að hluta til að útskýra fyrir þeim sem horfa hér heima á hægaganginn í störfunum og hvernig menn eru kannski að munnhöggvast um aukaatriði frekar en aðalatriði. Aðalatriðið er að 63 vel gerðir og að mörgu leyti menntaðir og reyndir þingmenn sitja saman og hafa ekki enn þá náð taktinum sem þeir ættu að vera löngu búnir að læra að ná. Því höfða ég til formanns eins þriggja stjórnarflokkanna með að biðja hann um að taka þátt í því. Við þurfum kannski einhvers konar markþjálfa til að hjálpa okkur að finna þennan takt eftir áratugi af taktleysi og menningarskorti í störfum okkar. (Forseti hringir.) Mér er full alvara með þetta. Ég bið um að fyrirspurn og beiðni verði tekin alvarlega af hæstv. ráðherra.