störf þingsins.

Virðulegi forseti. Í kvöldfréttunum í síðustu viku var metfjöldi frétta frá Grímsey. Ekki staðfest met, en mín tilfinning samt sem áður. Fyrri fréttin, um ferjuna Sæfara, lýsti frekar týpískum aðstæðum í samgöngumálum úti á landi en hin seinni, um byggingu nýju kirkjunnar í Grímsey, lýsti vel andanum og baráttuhug íbúanna. Aðstæður í ferjunni Sæfara eru fyrir neðan allar hellur. Í fréttinni mátti sjá farþega veltast um, ekki af hlátri, ýmist græn eða hvít í framan, að æla ofan í bréfpoka. Það var ekki einu sinni vont í sjóinn. Aðgengismál eru í engu lagi. Vissulega kemst fólk inn í ferjuna í hjólastól en á þriggja tíma siglingu kemst það ekki á salerni sem öll eru á neðra dekki.

Í byrjun mars lagði ég fram fyrirspurn hér á þingi um Grímseyjarferjuna. Í lok mars fékk ég loks svör innviðaráðherra sem öll voru skýr, að hér þyrfti að forgangsraða fé og það væri hlutverk þingsins, eins og hann hefði enga aðkomu að málinu sem ráðherra samgöngumála. Ég sagði hins vegar þá og geri það aftur nú að góðar samgöngur eru forsenda byggðar um allt land. Nú er aðkallandi að móta stefnu um ferjuleiðir innan samgönguáætlunar. Forgangsröðunin er ekki til staðar. Við verðum að tryggja bæði öruggar samgöngur og fyrirsjáanleika fyrir íbúa þeirra byggða sem treysta á ferjur til að nálgast aðra þéttbýliskjarna og nauðsynlega þjónustu.

Að lokum langar mig að þakka fyrir áskorun Svavars Gylfasonar sjómanns um að sigla með Sæfara en ég mun að öllum líkindum ekki mæta henni þegar ölduhæð er fimm metrar verandi ein ferðaveikasta manneskja Íslands. Hins vegar mun ég svo sannarlega taka áskoruninni um að halda áfram að berjast fyrir ykkur, með ykkur og fyrir eyjunni fögru.