um fundarstjórn.
Virðulegur forseti. Ég verð bara að fá að koma hérna upp og taka undir það sem félagar mínir hafa verið að segja um þá stöðu sem er uppi, að það sé verið að vísa hundruðum einstaklinga úr landi, fólki sem er búið að dvelja hér svo árum skiptir og aðlagast, lítil börn sem eru búin að vera í skóla, eignast vini. Það er þyngra en tárum taki að sjá myndir sem birtast okkur frá Grikklandi þar sem flóttafólk sefur undir plastpoka eða lítil börn á götunni sem eru bara með eitt teppi á sér. Mörg börn sem liggja saman með eitt teppi á sér. Er það þetta sem við viljum bjóða fólki sem hefur leitað til okkar með beiðni um hjálp? Hversu hjálpsöm ætlum við að vera gagnvart þeim sem standa höllum fæti í þessum heimi? Er þetta kærleikurinn sem við ætlum að sýna?
