heilbrigðisþjónusta.

Frú forseti. Ég vil þakka hv. þingmanni kærlega fyrir mjög yfirgripsmikla og fína ræðu. Mér fannst gott að hlusta á hv. þingmann setja þetta í það samhengi að spítalinn er auðvitað bara partur af stærra kerfi og alls konar hliðarstofnanir og annað sem vinnur með spítalanum þarf að vera í lagi. Stefnumörkunin ofan frá, stefna stjórnvalda á hverjum tíma, þarf auðvitað líka að vera í lagi til að spítalinn virki.

Hér var svolítið rætt um hjúkrunarheimilin og við höfum auðvitað verið að sjá mikið af fréttum af því að fólk komist ekki af spítalanum inn á hjúkrunarheimili af því að það vantar einfaldlega rými. Þetta er vandi sem hefur verið við lýði mjög lengi. Það er endalaust verið að tala um að gefa eigi í og bæta úr. Vandinn er að einhverju leyti þekkt stærð. En maður veltir alltaf fyrir sér þessu með efndirnar. Af því að ég hjó eftir því að hv. þingmaður var að vísa í það sem hægt er að lesa út úr fjármálaáætluninni varðandi þetta þá kannski vaknar sú spurning — af því að við höfum heyrt margar ræður, mörg viðtöl við forystumenn ríkisstjórnarflokkanna, við núverandi heilbrigðisráðherra, fyrrverandi heilbrigðisráðherra, þar sem lofað er bót og betrun — hvort þingmaðurinn hafi einhverja skýringu á því að efndirnar skuli ekki vera meiri en raun ber vitni. Er þetta skortur á pólitískri forystu? Talað er um fjármagn og stundum hefur verið komið með þá skýringu að það hreinlega vanti fólk til að manna hjúkrunarheimilin og annað í þeim dúr. Mig langaði kannski að inna hv. þingmann eftir því hvort þessar skýringar stjórnvalda, til að mynda um mönnun, haldi vatni eða hvort þetta sé bara ofureinfaldlega skortur á pólitískri sýn og fyrirhyggju til framtíðar.