heilbrigðisþjónusta.

Virðulegur forseti. Eins og ég tók fram í ræðu minni þá finnum við seint upp hið fullkomna heilbrigðiskerfi. Og eins og vitnað er til í greinargerðinni með þessu frumvarpi þá litu menn til Norðurlandanna og sjá það að fyrirkomulagið þar er með ýmsu móti. Það eru ekki allir með það sama. Ég veit í sjálfu sér ekki endilega hvað er best að gera, en sú hugmynd sem kemur fram í frumvarpinu finnst mér vera góðra gjalda verð. Hvers konar einstaklingar nákvæmlega eiga síðan að setjast í stjórnina eða hvort notendur eigi að hafa þar fulltrúa inni, starfsmenn og annað, það má auðvitað ræða fram og til baka. Ég tel reyndar gríðarlega mikilvægt að notendur eigi þar sinn fulltrúa. Í frumvarpinu stendur:

„Í stjórn skulu sitja einstaklingar sem hafa þekkingu á rekstri og áætlanagerð, á heilbrigðisþjónustu og vísindarannsóknum á heilbrigðissviði og menntun heilbrigðisstétta og á opinberri stjórnsýslu og reglum stjórnsýsluréttar.“

Þetta hlýtur að segja manni að verkefni og verksvið stjórnarinnar er býsna vítt þannig að grunnhugmyndin í þessu er auðvitað eitthvað sem ég fellst mjög eindregið á. Ég held að það sé brýnt a.m.k. að breyta kerfinu þarna innan húss af því að við höfum séð að það hefur ekki gengið upp. Menn hafa talað um að forstjóri spítalans sé stundum svolítið einn þarna úti á akrinum og hann vanti kannski meira formlegt „back up“ að einhverju leyti. En auðvitað er það líka þannig að það vantar fjármagn og ef það er ekki bara spurning um fjármagn til þess að laga þá stöðu sem uppi er varðandi starfsmannavanda, fólk er þarna örmagna inni á mörgum deildum og segir upp í stórum stíl og annað, þá er það nokkuð sem þarf að bæta. Það hlýtur að vera á verksviði þessarar stjórnar að fara svolítið „grundigt“ ofan í það. En allar svona tillögur og hugmyndir eru til rosalega lítils ef höfuðið sjálft, ríkisstjórnin, fjárveitingavaldið og stefnumótunin þar uppi fylgir ekki með. Það er svo einfalt.