loftferðir.

Frú forseti. Fyrir fjórum árum kom fram í fréttaskýringaþættinum Kveik að undanþáguheimildir til hergagnaflutninga með íslenskum flugvélum væru eiginlega með miklum ólíkindum. Það væri eiginlega ekkert eftirlit með leyfisveitingum ráðuneytisins. Í framhaldinu var kerfinu breytt en því miður ekki til hins betra — eða hvað? Við fáum ekki að vita það vegna þess að þegar við hér spyrjum í skriflegum fyrirspurnum hvernig þessum málum er háttað núna fáum við það eitt að vita að undanþáguheimildunum hefur snarfjölgað. Við vitum ekkert meir, fáum engar upplýsingar umfram það, fáum bara fjölda undanþáguheimilda. Það er orðin algjör þoka utan um þetta þannig að við vitum ekki hvort íslenska ríkið sé mögulega að gefa grænt ljós á mannréttindabrot með því að flytja vopn inn á átakasvæði. Ég verð að segja, frú forseti, að það er ekki góð tilfinning að treysta ekki íslenskri stjórnsýslu vegna þess að hún gefur ekki upplýsingar um þetta. (Forseti hringir.) Hér er því lagt til að undanþáguheimildin sé einfaldlega numin úr gildi þannig að (Forseti hringir.) íslensk flugfélög séu ekki að flytja vopn. Ósköp einfalt.