Störf þingsins.

Herra forseti. Það var nú misjafnt sem kom út úr loftslagsráðstefnu Sameinuðu þjóðanna sem lauk í Sharm El Sheikh nú um helgina. Því miður mættu aðildarríki enn og aftur til leiks með of lítinn metnað og engan veginn þær áætlanir sem vísindin krefjast af okkur ætlum við að halda markmið Parísarsáttmálans. Því var skorað á aðildarríki að endurskoða og styrkja markmiðin hið fyrsta, ekki síðar en fyrir næsta fund sem er að ári liðnu. Ég vona að íslensk stjórnvöld taki þessi orð — þetta eru orð íslenskra stjórnvalda, vonandi að þau taki þau til sín og mæti með aukinn metnað á næsta fund.

Það brast ákveðin stífla sem hafði verið í pípunum allt of lengi, mjög jákvæð skref voru tekin varðandi sjóð til að bregðast við tapi og tjóni, „loss and damage“ heitir það á enskunni, með leyfi forseta, til að styrkja fátækari ríki heims í aðgerðum. Enn á eftir að útfæra nákvæmlega hvernig þessi sjóður mun virka, hvernig hann verður fjármagnaður, hvaða ríki munu njóta góðs af honum en það er alltaf gott að byrja. Vonandi að þetta klárist sem fyrst.

En hér hræða sporin því miður, herra forseti. Verum þess minnug að á ráðstefnunni í Kaupmannahöfn, 15. ráðstefnu loftslagssamningsins, var samþykkt að fyrir árið 2020 yrði á hverju ári veitt 100 milljörðum bandaríkjadala til fátækari ríkja heims. Á ráðstefnunni núna í haust, árið 2022, tveimur árum eftir að þetta markmið átti að hafa náðst, kom í ljós að aðeins væri búið að ná 83 milljörðum í vinnu fyrir þessu markmiði, oft þá skilyrt með lánum en ekki sem styrkir eins og átti að gera. (Forseti hringir.) Látum þetta ekki endurtaka sig varðandi hinn nýja sjóð. Notum nú (Forseti hringir.) tækifærið þegar olíufyrirtækin eru að skila methagnaði, á baki stríðsins í Úkraínu m.a., og förum að skattleggja þau dálítið. Alþjóðlegur skattur á olíufyrirtæki gæti dekkað þennan reikning (Forseti hringir.) að mestu leyti og þar með væru líka þau sem menga látin borga fyrir mengunina.