Störf þingsins.

Herra forseti. Ég hafði nú hugsað mér að ræða hér losun kolefnis úr votlendi og rannsóknir sem gefa til kynna, eins og allir áttu að geta sagt sér, að áform stjórnvalda í þeim efnum byggja ekki á neinum vísindalegum grunni. En eftir að hafa heyrt hv. þm. Bergþór Ólason fara yfir stöðuna og bera fram beiðni til forseta þá get ég ekki annað en notað tíma minn frekar í að taka undir þá beiðni með hv. þingmanni, því að Alþingi horfir upp á það núna að þessi ríkisstjórn er að fara að slá öll met í útgjaldaaukningu. Hún hefur sett ýmis met fram að þessu og hugsanlega var hún búin að slá hið fræga met ríkisstjórnar Sjálfstæðisflokksins og Samfylkingarinnar frá 2007, eins og hv. þingmaður vísaði í, en a.m.k. hefur þessi stjórn jafnt og þétt haldið áfram að stækka báknið og auka ríkisútgjöld alveg gífurlega.

Svo kom hér upp neyðarástand, skilgreint neyðarástand í Covid-faraldrinum þegar stjórnvöld gerðu kröfu til fyrirtækja um að þeim yrði lokað, gerðu kröfu um að dregið yrði úr þjónustu og framleiðslu í landinu. Það var eðlilegt við þær aðstæður að ríkið hlypi undir bagga með þessum fyrirtækjum og ríkisútgjöld ykjust til skamms tíma. Það er einmitt þannig sem þetta var kynnt; þetta væri skammtíma neyðarráðstöfun. Hvað hefur svo komið á daginn? Hin gífurlega útgjaldaaukning í Covid-faraldrinum, sem átti að vera til skamms tíma, myndaði bara nýtt gólf. Og það gólf ætlar þessi ríkisstjórn nú að nota til að stökkva hærra en nokkru sinni fyrr í ríkisútgjöldum, í stækkun báknsins og þá væntanlega í framhaldinu skattahækkunum.

Herra forseti. Ég tek undir beiðni um að hæstv. fjármálaráðherra ræði þetta við þingið.