staðfesting rammasamnings um fiskveiðar milli Íslands og Færeyja,.
Frú forseti. Það er nú búið að segja, held ég, flest það sem mér var mál að segja um þessa þingsályktunartillögu. En það er eitt sem mig langar að nefna. Hér er um að ræða tvíhliða samning og það vill oft brenna við þegar við erum að taka slík skjöl í gegnum utanríkismálanefnd að tvíhliða þátturinn fer halloka. Mig langar bara að rifja upp þegar við vorum í atkvæðagreiðslu fyrir kannski tveimur árum þegar samþykkt var þingsályktunartillaga um aukið samstarf á milli Íslands og Grænlands, þegar við áttuðum okkur á því og allt í einu hrópaði á okkur af síðum nefndarálitsins að ekki hafði verið leitað umsagnar eða kallaður til einn einasti Grænlendingur við afgreiðslu málsins, máls sem snerist um ýmis atriði sem við höfðum kannski ekki alveg á hreinu hvort Grænlendingar vildu taka þátt í eða ekki. Þegar við erum að setja svona stefnu þá skiptir máli að eiga samráð við fólkið sem um ræðir. Hér er náttúrlega samningur fyrir hendi sem gefur auðvitað nokkuð góða vísbendingu um að eitthvert samtal hafi átt sér stað við Færeyinga.
Mig langar að hvetja utanríkismálanefnd til að skoða afstöðu Færeyinga sérstaklega vegna þess að ég fann nýlega skriflega fyrirspurn frá Högna Hoydal lögþingsmanni í Færeyjum, sem er lögþingsmaður fyrir Þjóðveldi þar í landi þar sem það stakk hann dálítið að lesa í fréttum frásagnir af því að skrifað hefði verið undir þennan samning milli Íslands og Færeyja. Hann spurði Bárð á Steig Nielsen, lögmann Færeyja, hvers vegna þessi rammasamningur hefði ekki komið til umfjöllunar í utanríkismálanefnd færeyska lögþingsins. Það er nú kunnuglegur tónn í svari lögmannsins, þeir virðast vera líkir, ráðamennirnir hér sitt hvorum megin við sjóinn. Hann sagðist bara ekkert hafa þurft að hafa samráð við utanríkismálanefnd, myndi kannski ræða það seinna þegar verið væri að vinna á grundvelli þessa rammasamnings síðar meir. Hann sagði þar að auki að þessi rammasamningur hefði ekki þannig efnislegar skuldbindingar að um væri að ræða ákvörðun um verulega utanríkispólitíska hagsmuni sem ræða beri í utanríkismálanefnd. Þetta könnumst við við. Þetta er svipað lagaumhverfi. Þarna bara ákveður lögmaðurinn að svo sé ekki og fer þar með fram hjá utanríkismálanefnd með þetta. Ég sé ekki marga fulltrúa íslensku utanríkismálanefndarinnar hér í salnum, hann er hér einn Logi Einarsson og sé að hann er að hlusta og ég veit að honum þykir vænt um Færeyinga eins og okkur öllum, vona ég, þannig að ég treysti því að þessi skilaboð muni berast nefndinni og þess verði gætt að hér sé ekki verið að stimpla hjá Alþingi eitthvað sem er verið að svína á lögþingi Færeyinga með. Við hljótum að gera þá sjálfsögðu kröfu að ríkisstjórnir beggja landa nálgist löggjafarþing sín af sömu virðingu. Þó að við berum auðvitað ábyrgð á okkur sjálfum þá hljótum við að geta stutt færeyska þingið í því að standa vörð um sjálfstæði sitt gagnvart framkvæmdarvaldinu ef framkvæmdarvaldið er eitthvað að reyna að fara fram hjá löggjafarvaldinu.