fjárlög 2023.
Virðulegi forseti. Ég vil nú gjarnan draga fram viðreisnarstjórnina frá 1959–1971 af því hún þorði að taka mjög framsýnar ákvarðanirnar. Hún breytti umhverfinu, hún opnaði samfélagið. Í dag finnst okkur það kannski ekkert mjög opið en hún tók stórstíg skref í átt að því að opna samfélagið og vann okkur t.d. inn í EFTA, Fríverslunarsamtök Evrópu, 1970 og byrjaði að losa um ákveðin höft sem voru mjög innan lands. Höft sem þjónuðu hverjum? Ákveðnum hagsmunahópum, einhverjum sérhagsmunahópum. Enn þann dag í dag eimir af því að mínu mati á þeim sviðum sem ekki falla undir EES-samninginn. Og hvaða þættir falla ekki undir EES-samninginn? Það eru sjávarútvegur og landbúnaðar. Þar sjáum við meiri hagsmunagæslu heldur en annars staðar. Þar er fákeppnin og það sama gildir um þætti sem á óbeinan hátt falla ekki undir EES-samninginn, en náttúrlega gerir starfsemi þeirra það, og það eru bankar og fjármálaþjónusta. Ég segi á óbeinan hátt af því að við erum ekki með evruna og af því að við erum ekki með evruna er ekki samkeppni á þessu sviði, í fjármála- og tryggingaþjónustu.
Af því að hv. þingmaður spyr þá hefur þetta samtal á milli minnkað síðastliðin 15 ár að einhverju leyti. Ég myndi segja síðustu fimm ár. Það er ekki þannig að það sé allt alslæmt en ég held bara að það fari svo mikill kraftur í það að halda ríkisstjórninni saman og allir þurfa að fá sitt að það er ekkert svigrúm eftir í samtal þvert yfir hið pólitíska litróf. Til hvers leiðir það? Það leiðir til þess að við erum komin í óefni í málum sem eru gríðarstór. Ég held að við getum náð samstöðu eins og t.d. um útlendingamálin. En í staðinn fyrir að eiga þetta samtal, eins og var gert (Forseti hringir.) á sínum tíma, þá er bara klessukeyrt á allt og alla. Við getum tekið fleiri dæmi, (Forseti hringir.) eins og t.d. sjávarútvegsmálin. Það er hægt að ná meiri samstöðu um þessi mál heldur en nú er gert.
