Störf þingsins.

Forseti. Prentútgáfa Stundarinnar datt inn um bréfalúguna í morgun og kennir þar ýmissa grasa; að ættleidd börn frá Srí Lanka fyrir tæpum þremur áratugum séu mögulega fórnarlömb mansals og lítið sé um svör við spurningum þolenda hjá dómsmálaráðuneytinu, að Bragi Guðbrandsson haldi stöðu sinni hjá barnaréttarnefnd Sameinuðu þjóðanna þrátt fyrir þá niðurstöðu að Barnaverndarstofa hafi brugðist eftirlitsskyldum sínum á hans vakt, að kjörræðismaður Íslands í Suður-Afríku þangað til fyrir tæpum áratug sé í miklum vandræðum vegna misbeitingar á valdi, að kjörræðismaður Íslands í Hvíta-Rússlandi fljúgi ítrekað í einkaþotu einræðisherra landsins, að ríkið úthluti fyrirtækjum norsks eldisrisa kvóta þvert á lög, að stjórnvöld breyti reglugerð eftir beiðni vinar forsætisráðherra, að maður hafi sloppið við refsingu eftir að hafa nauðgað þremur stúlkum vegna tafa hjá lögreglu. Það er ekki dæmt of snemma, það er ekki dæmt yfirleitt þrátt fyrir að játning hafi legið fyrir. Að heimilin greiði 60% umhverfisskatta þegar mengunin er mest hjá fyrirtækjum, að við getum fengið á okkur 15–20% hærra orkuverð vegna ákvörðunar Landsvirkjunar um að hætta að gefa íslenskum neytendum vottun um að rafmagnið sem þeir séu að kaupa sé grænt. Hér er ekki hægt að skjóta sendiboðann. Það er svo merkilegt að þegar ég mæti hérna á nefndasvið, þá liggja þar blöð á borðinu. Þar er Morgunblaðið, þar er Fréttablaðið, hvort það er ekki Bændablaðið líka, en ekki Stundin. Nei, það er ekki hægt. Það skiptir nefnilega máli hver stjórnar. En við hljótum að geta gert okkur grein fyrir því að það skiptir líka máli hvernig er stjórnað, það skiptir væntanlega aðalmáli. Eftir atkvæðagreiðsluna áðan sjáum við hvernig er stjórnað, að öryrkjar verða bara að bíða dálítið lengur eftir réttlæti.