orð þingmanns í störfum þingsins.

Herra forseti. Ég kem hér upp í tilefni ræðu hv. þm. Diljár Mistar Einarsdóttur rétt áðan. Ég vil byrja á að nefna að það skýtur skökku við að ræða efnislega um mál sem er á dagskrá næst á eftir þessum dagskrárlið og ræða það undir dagskrárlið þar sem ekki er hægt að koma í andsvör og sérstaklega hvimleitt þar sem hv. þingmaður fór með mjög rangt mál í ræðu sinni. Það er alls ekki þannig að reglur og lög séu eins á öllum Norðurlöndunum og það er enn síður svo að það frumvarp sem við erum að fara að ræða hér á eftir snúist um það að færa okkar reglur nær Norðurlöndunum. Um það er mjög deilt þannig að það var ekki rétt. Þá vil ég líka í því ljósi benda á það að allir umsagnaraðilar nema einn eða tveir, hátt í 20 umsagnaraðilar, um þetta frumvarp gagnrýna það og eru mótfallnir því. Þegar við erum að tala um að þegar fíflunum fari að fjölga í kringum okkur þá eigum við að líta í eigin barm, þá er það kannski meiri hlutinn af þessu þingi sem ætti að líta í eigin barm.