útlendingar.

Frú forseti. Það er gott að komast aftur í efnislega umræðu eftir þennan útúrdúr um fjarveru stjórnarliða frá umræðunni. Mig langar aðeins að rifja upp samtal sem við áttum hér í sal við 1. umr. málsins þegar við vorum að reyna að átta okkur á því hvers vegna það hefði orðið umpólun innan stjórnarliðsins á því hvernig þingflokkar afgreiddu málið frá sér. Á fyrri þingum var staðan sú að Framsóknarflokkur og Sjálfstæðisflokkur afgreiddu málið án fyrirvara úr sínum þingflokkum en Vinstri græn gerðu ætíð fyrirvara við málið af sinni hálfu og stundum jafnvel efnislega við ákveðna þætti, þótt það hafi aðeins þynnst efnisinntakið í fyrirvörunum í seinni tíð. Núna í haust þegar málið kemur fram er þetta öfugt. Þá eru Vinstri græn fallin frá því að gera fyrirvara við málið en Sjálfstæðisflokkurinn hins vegar farinn að gera fyrirvara. Við veltum fyrir okkur hvort þetta gæti í alvöru verið út af einu einasta ákvæði sem datt út á milli umferða, að frá síðasta vetri og til þessa var tekin út breyting á 36. gr. útlendingalaga sem snerist um það að í eldri útgáfu mátti ekki taka til efnismeðferðar umsóknir fólks um alþjóðlega vernd ef viðkomandi var með vernd í öðru landi þá þegar. Þetta hljómar kannski sakleysislega á yfirborðinu en staðan er sú að mörg Evrópuríki eiga fullt í fangi með að veita fólki sómasamlega vernd í sínu hæliskerfi, þau geta ekki boðið upp á húsnæði, þau geta ekki boðið upp á heilbrigðisþjónustu, menntun, allt sem snýr að grunnþörfum þeirra einstaklinga sem eiga að njóta verndar, t.d. á Grikklandi — það er varla hægt að segja að það sé fólki bjóðandi. Þetta ákvæði var tekið út á milli umferða og þar með skánaði málið örlítið. Þótt enn væru fjögur, fimm rauð flögg í því var alla vega einu rauðu flaggi færra. En þetta sáum við sem mögulega sykurpillu fyrir Vinstri græna, að geta kyngt niður ógeðinu af restinni, en fengum aldrei skýr svör frá þeim varðandi það. Það er einkennandi við alla umræðu um þetta mál að þegar við spyrjum stjórnarliða hér í pontu fáum við engin svör. Eina sem nálgast efnislega umfjöllun veita þeir kannski í sjónvarpsþáttum eða blaðaviðtölum en ekki hér þar sem umræðan á að eiga sér stað.

Þessi kenning okkar var síðan staðfest fyrir nokkrum dögum þegar hæstv. forsætisráðherra sagði í viðtali í hádegisfréttum Bylgjunnar að þetta ákvæði hefði farið út að kröfu Vinstri grænna. Síðan sagði hæstv. félags- og vinnumarkaðsráðherra slíkt hið sama í óundirbúnum fyrirspurnum hér í síðustu viku, að fyrir tilstilli Vinstri grænna hefði þetta ákvæði farið út og þess vegna væru þau sáttari við málið. Þarna erum við komin að kjarna vandans; Vinstri græn sættu sig þarna við að þau væru komin nógu langt í einhvers konar skaðaminnkun á málinu til að það væri þorandi að hleypa því í gegn. Þetta eru rök sem er mjög erfitt að fá nokkuð annað fólk til að meðtaka vegna þess að ekkert okkar hinna samþykkti að hleypa skaðvaldinum inn í dómsmálaráðuneytið. Það þyrfti ekki að skaðaminnka þetta frumvarp ef ekki hefði verið búinn til vettvangur fyrir Sjálfstæðisflokkinn að koma með jafn skaðlegt frumvarp til þingsins og raun ber vitni.

Þetta verður síðan að rifja upp í ljósi þess að Vinstri græn eru nú farin að tala um að þau ætli enn að skaðaminnka málið, að þau ætli milli 2. og 3. umr. að upphugsa einhvers konar breytingartillögur sem gætu mögulega dregið úr skaðsemi þess fyrir fólk á flótta. En á sama tíma segir ráðherra málaflokksins að engar slíkar tillögur séu líklegar til að koma fram. Þetta, frú forseti, (Forseti hringir.) er eitthvað sem við hljótum að eiga heimtingu á að fá í hendurnar hér við 2. umr. málsins (Forseti hringir.) frekar en að það bíði 3. umr., (Forseti hringir.) einhverjar breytingartillögur Schrödingers er ekki eitthvað sem við getum rætt hér í ræðustól óséðar.