útlendingar.

Virðulegur forseti. Mig langar aðeins að ræða ákveðin rök sem ég heyri endurtekið í umræðu um þetta mál og í umræðu um útlendingamál, flóttamannamálin sérstaklega, og virðist vera orðin helsta réttlæting Vinstri grænna fyrir því að samþykkja þetta frumvarp, en það eru þau rök að við getum ekki tekið á móti öllum og við þurfum að forgangsraða fjármunum í að taka á móti fólki sem er raunverulega í neyð en ekki hinum sem eru ekki raunverulega í neyð.

Látum það vera hvað mér finnst um mat Útlendingastofnunar á því hverjir eru í raunverulegri neyð og hverjir ekki og hversu illa framkvæmt mér finnst það alla jafna og reglulega, sem sést mjög vel á úrskurðum kærunefndar um útlendingamál, látum það vera. Hugsum aðeins um þetta, að við höfum ekki efni á því að taka á móti öllum, að þetta sé einhver fjárhagsreikningur og einmitt þessa umræðu um að þessi málaflokkur sé svo dýr og allt þetta.

Mig langaði bara að benda á nokkur atriði í þessu samhengi. Það kostar meiri pening að draga málsmeðferð umsækjenda um alþjóðlega vernd út í hið óendanlega til að vísa þeim svo með dýrri brottvísun úr landi en að viðurkenna rétt þeirra til verndar, gefa þeim dvalar- og atvinnuleyfi og leyfa þeim að taka þátt í samfélaginu okkar. Raunar er það mikill fengur fyrir samfélagið okkar að fá fjölbreytilegan hóp af fólki til Íslands og gefa þeim dvalarleyfi og atvinnuleyfi og leyfa þeim að taka þátt í samfélaginu. Þegar umsækjendur um alþjóðlega vernd hafa fengið alþjóðlega vernd þá fá þau engar 8.000 kr. á viku lengur til að hafa fyrir mat, þá hafa þau ekki aðgang að herbergi, eins og er algengt, sem þau deila með einhverjum ókunnugum úti í bæ án endurgjalds. Þá hafa þau hérna dvalarleyfi og rétt til að vinna; rétt til að taka þátt í samfélaginu. Það vilja flestir, eins og við öll, gera ef þeir geta.

Mér finnst þessi umræða, um hvað þetta sé dýrt og hvað þetta sé þungur baggi, og að við þurfum að forgangsraða fjármunum fyrir þá sem eru raunverulega í neyð, að stóru leyti byggjast á fordómum; fordómum sem ganga út frá því að flóttamenn sem hingað koma séu einhverjir þurfalingar sem ætli að leggjast eins og mara á kerfið okkar og mergsjúga öll félagsleg kerfi þangað til að við megnum ekki lengur að sinna þeim. Þetta eru fordómarnir sem ég vil tala gegn vegna þess að þetta er hreinlega alröng nálgun. Þetta er bara ekki rétt.

Það er ódýrara að iðka mannúðlegri stefnu, að leyfa fleirum að vera hér, að eyða ekki allri þessari orku, öllum þessum klukkustundum af vinnu og öllum þessum starfsmönnum, í að finna allar þær mögulegu leiðir sem hægt er að finna til að geta flogið með flóttafólk til Grikklands eða annarra landa í stað þess að leyfa því að vera hér. Það er hvorki hagkvæmt né skilvirkt fyrir okkur að haga málum svona og þess vegna eru þetta bara ekki tæk rök. Það er miklu betra fyrir samfélagið okkar að iðka mannúðlegri stefnu. Það hefur ekkert að segja að það spari einhverja peninga eða einhverjar krónur og aura að standa í einhverjum brottvísunum og að henda fólki á götuna. Þetta er hreinlega ekki rétt. Þetta bæði byggir á fordómum gagnvart flóttafólki, en ekki bara það, það sem meira er og það sem alvarlegra er, þetta ýtir undir fordóma gagnvart flóttafólki. Þetta ýtir undir þá ímynd að fólk á flótta sé einhverjar vampýrur á félagslega kerfinu okkar sem mergsjúgi okkur að innan (Forseti hringir.) og þess vegna þurfum við að leita allra leiða til þess að henda þeim úr landi, með öllum tiltækum ráðum, jafnvel með því að svelta þau þannig að þau neyðist sjálf til að fara eitthvert annað en hingað. (Forseti hringir.) Það er hættuleg orðræða, virðulegur forseti, og hún eykur á fordóma. Það er mikill ábyrgðarhlutur, þingmanna sérstaklega, að gera það ekki.