staða efnahagsmála.

Virðulegi forseti. Á undanförnum árum höfum við séð stöðugan kaupmáttarvöxt hjá nær öllum tekjutíundum og að því marki sem hv. þingmaður heldur því fram að kjör fólksins í landinu séu háð því hvernig ríkisstjórnin stendur sig þá hlýtur það að vera þannig að ríkisstjórnin geti stært sig mjög vel af því hvernig til hefur tekist undanfarin ár. Það er meira að segja þannig, þrátt fyrir þá verðbólgu sem nú mælist, að því er spáð að kaupmáttur haldi áfram að vaxa. Ég hef áhyggjur af nýjustu verðbólgumælingunni eins og aðrir. Ég hef hins vegar bent á það hér í þessum ræðustól að af þeirri 9,9% af verðbólgu sem nú mælist er ekki hægt að rekja til aðgerða ríkisstjórnarinnar nú um áramótin nema um 0,4–0,5% í tengslum við gjaldabreytingarnar. Ef hv. þingmaður, sem segir nú vinnumarkaðinn hafa axlað sína ábyrgð, hefur ekki áhyggjur af því með sama hætti og Seðlabankinn, sem lýsti djúpum áhyggjum af því í gær að laun á Íslandi hafi hækkað umfram framleiðnivöxt núna um allnokkurt skeið, þá held ég að hv. þingmaður sé á villigötum. Það er ekki rétt ef gefið var í skyn hér að ég hafi rætt um það á undanförnum vikum að almenningur bæri ábyrgð á verðbólgunni. Ég hef bara aldrei sagt neitt slíkt og ég þarf að bera það af mér í annað skipti hér á einni viku að ég hafi sagt eitthvað slíkt. Ég hef bara ekkert verið að ræða það. (Gripið fram í.) Það er hins vegar staðreynd að á Íslandi núna er hátt spennustig og það birtist m.a. í mikilli einkaneyslu og við erum sem þjóðfélag nú að taka út lífskjör sem ekki eru langtímaforsendur fyrir. Það er þess vegna hætt við því að við munum þurfa að skila einhverju af því til baka, t.d. með töpuðum kaupmætti. Verkefnið núna er að stilla saman ríkisfjármálin sem ég legg áherslu á að til næstu ára (Forseti hringir.) sýni afkomubata ár frá ári. Það er það sem ríkisfjármálin eiga að leggja á vogarskálarnar núna.