meiri hlutinn á þingi.

Hvað getur maður sagt? Við búum í lýðræðisríki. Við göngum til kosninga með reglulegu millibili og þar er gert upp við þær aðgerðir sem menn hafa hrint í framkvæmd og aðgerðaleysi ríkisstjórna sömuleiðis. Þetta þing hér er vettvangur lýðræðislegrar umræðu þar sem, já, við leiðum til lykta með meirihlutavilja þingsins hvert málið á fætur öðru. Þegar ég bendi á að það sé mikilvægt að við getum gert einmitt það, að leyfa meiri hluta þingviljans að koma fram reglulega þá er ég auðvitað ekki að segja að minni hlutinn hafi ekki hlutverki að gegna. Ég er bara að segja að þegar menn eru hér í ræðustól að flytja á annað hundrað ræður sem eru ekkert annað en endurtekning og tafaleikir til að reyna að þvinga fram einhverja niðurstöðu í máli, þá eru menn að misbeita valdi sínu. Og já, mér finnst að þingsköpin ættu að gera betur í að taka á því. Mér finnst t.d. persónulega að forseti Alþingis ætti að hafa meiri völd hér á þinginu til að skammta umræðutíma fyrir mál í samræmi við umfang þeirra. Mér finnst að Píratar hafi verið hér í grímulausu málþófi svo dögum skiptir. Ég benti bara á það og ég vona að það hafi ekki stungið illa. En nú er því lokið og á endanum munum við einmitt greiða atkvæði. Þá fá allir að segja sinn hug, líka þeir sem eru í minni hluta og hlutur þeirra er alveg jafn mikilvægur í umræðunni þegar við göngum næst til kosninga. Sagan sýnir að kjósendur gera einmitt það. Þeir vega og meta annars vegar hvernig menn hafa staðið sig og til hvers þeir horfa til lengri tíma að gera næst, og hafa bara staðið sig ágætlega í því að mínu mati að gera upp við fortíðina og leggja mat á hugmyndir til framtíðar. Það geta þeir gert með því að við notum með skynsamlegum hætti þennan ræðustól og þetta þing til þess að takast á. En að lokum verður að komast að niðurstöðu í málum.