framkvæmd EES-samningsins.
Virðulegi forseti. Hæstv. ráðherra kemur upp og segir: Ja, við gætum gert eitt og annað í landbúnaðarmálum. Það er bara aldrei gert. Við skulum hafa það á hreinu að þegar við vorum að semja við Bretland í tengslum við Brexit þá sagði forveri hennar í starfi að það væru risatækifæri í Brexit fyrir Íslendinga. Svo gafst eitt tækifæri. Og hvaða tækifæri var það ? Það var að opna og losa aðeins um landbúnaðarvörur frá Bretlandi gegn því að opnast hefðu gríðarlega stórir markaðir fyrir unnar fiskafurðir eins og varðandi fiskeldi. Það er dregið fram í skýrslunni að við þurfum að semja aðeins meira um fiskeldi til þess að opna fyrir okkar afurðir og nýjar afurðir sem hafa bæst við eftir að EES-samningurinn var settur fram. En hvað gerðist? Hinir ósnertanlegu höfðu samband og það var bara stoppað. Meira að segja ríkir hagsmunir sjávarútvegsins fengu ekki að njóta sín þarna. Þetta er dæmi um það, að mínu mati, að við missum af tækifærum. Af hverju gátum við ekki samið við Breta? Við vitum að Evrópusambandið er að þrýsta á sömu hluti, að losa aðeins um landbúnaðarvörur og -afurðir, hvort sem það er í mjólk eða kjöti, strangar reglur sem fylgja auðvitað, gegn því að opna frekar markaðinn fyrir sjávarútvegsvörur. Við því hefur íslenska ríkisstjórnin sagt nei. Þetta er dæmi um eitt sem maður sæi fyrir sér að gæti opnast.
Er landbúnaðarstefna Evrópusambandsins frábær? Nei, ekki frekar en önnur mannanna verk, en hún er samt þannig að Finnar, og sérstaklega finnskir bændur, ég hef kynnt mér þetta, sem voru algjörlega á móti því að ganga í Evrópusambandið, voru mjög tortryggnir, eru í dag mun hlynntari því að vera í Evrópusambandinu vegna þess að það er búið að opna fyrir þeirra markaði. Ég held að hluti af því sem við eigum að gera með landbúnaðinn — ég hef óbilandi trú á íslenskum landbúnaði; við þurfum bara að fara að breyta þessum milliliðum og styrkjafyrirkomulagi þannig að þetta þjóni raunverulega bændum — sé að opna markaði fyrir íslenskar landbúnaðarvörur. (Forseti hringir.) Við gætum stækkað þá. Það er það sem við þurfum að gera, hafa þetta opið, trúa svolítið á frelsið, trúa svolítið á mátt samkeppninnar (Forseti hringir.) en ýta ekki alltaf undir fákeppni í landinu.
