Bráðabirgðaútgáfa.

153. löggjafarþing — 66. fundur,  21. feb. 2023.

framkvæmd EES-samningsins.

595. mál
[17:39]
Horfa

Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir (V) (andsvar):

Virðulegi forseti. Mér fannst hæstv. ráðherra í rauninni undirstrika aftur að það má ekki fara með nein mál í þjóðaratkvæðagreiðslu nema ríkisstjórnarflokkarnir séu samþykkir þeim og vilji að þau nái fram að ganga. Ég tek líka undir með hæstv. ráðherra að það væri óeðlilegt, ef hæstv. ráðherrar eru eindregið þeirrar skoðunar að það sé hættulegt fyrir þjóðina að kjósa, að fara að berjast fyrir því. En við höfum fordæmi fyrir því. Við munum í tengslum við Brexit að þegar það lá fyrir að þjóðin hafði kosið eins og hún kaus þá fór Cameron. Hann sagði af sér af því að hann treysti sér ekki til verksins og fól öðrum það. Það er einfaldlega hægt að gera það. Ef þrír stjórnmálaflokkar treysta sér ekki í það verkefni, ef við fengjum þjóðina til að segja já við því að fara í aðildarviðræður, ef stjórnmálaflokkar treysta sér ekki í það verk, þá verður bara að fela öðrum það verk. Það er einfalt mál í mínum huga.

Hæstv. ráðherra nefndi sjávarútveginn áðan. Ég vil einmitt nefna af hverju við verðum með sterka rödd við borðið. Ég talaði um lýðræði, um mannréttindi, um jafnréttismál, um styrkleika okkar. Hvað er alltaf rætt við okkur, og ráðherra veit það, þegar við förum sem ráðherrar á fundi erlendra ráðamanna? Þá er verið að spyrja um orkumál, okkar sérþekkingu. Þá er verið að spyrja okkur um umhverfismál og sjávarútveg. Og talandi um Finna, það er hlustað á Finna þegar til að mynda er rætt um málefni skóga, þegar rætt er um hvaða stefnu eigi setja fram í skógrækt, ræktun og nytjum. Þá er hlustað á Finna innan Evrópusambandsins. Þeir hafa bæði þekkingu og reynslu og hafa mikla hagsmuni af því. Af hverju ætti það að vera öðruvísi með okkur Íslendinga, eina helstu fiskveiðiþjóð í heimi, byggt á sjálfbærum grunni? Það getur vel verið líka að við fengjum einhverjar athugasemdir. Við erum búin að afhenda fáum fyrirtækjum og einstaklingum einkarétt á auðlindum okkar ótímabundið, (Forseti hringir.) til framtíðar í rauninni, án þess að vera komin með tímabundna samninga, án þess að þjóðin fái raunverulega rentu af auðlindinni. (Forseti hringir.) Það er stórt mál og það getur verið að það komi aðfinnslur hvað það varðar.