framkvæmd EES-samningsins.
Virðulegi forseti. Þessi vettvangur er bara of knappur í tíma til að svara þessum góðu spurningum með fullnægjandi hætti, a.m.k. með þeim hætti sem mér myndi sjálfum þykja fullnægjandi. Vissulega er það svo að efnahagsmál Íslands, Noregs og Sviss standa traustum fótum af mörgum ástæðum, en ég er hins vegar sannfærður um að það myndi ekkert breytast þó að þessi lönd væru aðilar að Evrópusambandinu. En það eru líka aðrir þættir sem myndu hugsanlega vera okkur styrkur þegar kæmi að efnahagsmálum með inngöngu í Evrópusambandið. Ég ætla ekki að fara dýpra í það hér og nú en vil mjög gjarnan gera það á síðari stigum ef færi gefst til.
En varðandi sjávarútvegsmálin þá er það alveg ljóst í mínum huga að enginn aðildarsamningur sem fæli í sér framsal okkar á okkar fiskveiðiheimildum til Evrópusambandsins yrði samþykktur í þjóðaratkvæðagreiðslu hér á Íslandi og ég held að það væri algerlega tómt mál að tala um að leggja fram einhvern slíkan samning. Ef það yrði, ef svo ólíklega vildi til, að mínu áliti, að það yrði niðurstaða aðildarviðræðna við Evrópusambandið að við þyrftum að gefa frá okkur sjávarútvegsauðlindina, þá væri tómt mál að tala um það að leggja það í dóm þjóðarinnar. (DME: Þá er það bara sjálfleyst.) — Ég er ósammála því, hv. þingmaður. En ég vil þakka fyrir þessa skemmtilegu umræðu og hlakka til að taka þátt í henni á síðari stigum.
