Störf þingsins.
Virðulegur forseti. Núna klukkan fjögur lýkur yfirstandandi atkvæðagreiðslu innan aðildarfyrirtækja Samtaka atvinnulífsins um verkbann á allt starfsfólk Eflingar. Þetta er umfangsmesta verkbann sem boðað hefur verið til í Íslandssögunni og það beinist að láglaunafólki sem má illa við nokkrum tekjumissi. Þetta er nýjasta tilraunin til að þvinga þetta fólk til að sætta sig við það sem samið hefur verið um við aðra. Síðast var það miðlunartillaga ríkissáttasemjara sem var samhljóða tilboði Samtaka atvinnulífsins og var sett fram í óþökk samninganefndar Eflingar. Eflingarfólk kaus að fara ekki í samflot með öðrum félögum heldur semja eitt og óstutt og það er þeirra réttur.
Þótt ég hefði persónulega viljað sjá meiri samstöðu verkalýðsfélaganna þá er það einfaldlega ekki staðan núna og kannski er bara rík ástæða fyrir þessari stöðu. Hagsmunir þessa félags eru ekki endilega alveg þeir sömu og annarra félaga. Efling sá t.d. ástæðu til að birta athugasemdir um aðgerðir ríkisstjórnarinnar í tengslum við kjarasamninga þar sem aðgerðirnar voru taldar léttvægar og þá sérstaklega fyrir láglaunafólk.
Hér höfum við val um tvennt, annaðhvort að afskrifa málflutning og kröfugerð Eflingar sem misskilning og frekju eða að líta á þetta sem lögmæta birtingarmynd vaxandi bils milli láglaunafólks og annarra stétta. Sjálfur hef ég þungar áhyggjur af afleiðingum þess ef stjórnvöld kjósa að taka fyrri kostinn og leyfi mér að efast um að þessi sjónarmið hverfi bara ef þau eru hunsuð eða ef reynt er að bæla þau niður. Reynum þá frekar að setja okkur í spor þessa fólks og munum að það er miklu auðveldara að tala fyrir ágreiningsleysi úr fílabeinsturni forréttinda en þegar maður er bókstaflega að lifa frá launaseðli til launaseðils.
