kostnaður landsbyggðarfólks vegna bálfara.

Virðulegur forseti. Ég kom inn á það áðan að þetta er áhyggjuefni, sérstaklega í ljósi þeirrar þróunar sem er að eiga sér stað að bálfarir eru að verða æ ríkari þáttur í útförum. Ég tel að við þurfum að horfa til þessa þáttar alveg sérstaklega. Í dag er greitt sérstaklega fyrir bálfarir af kirkjugarðsgjaldi, sem nemur um 80.000 kr. á mánuði ef ég þekki það rétt, og það hefur þá staðið undir þeim rekstri. Auðvitað verður kostnaður kirkjugarða minni við grafartöku þegar um er að ræða bálfarir þar sem ekki þarf eins mikið tilstand til þess eins og þegar um hefðbundnar útfarir er að ræða. Þannig að ég hef verið að skoða þetta. Þetta hefur kannski fyrst og fremst strandað á því að mat þeirra sem hafa skoðað þetta sérstaklega er að „okkar markaður“, ef við getum sagt það, eða fámennið hér á landi geri það að verkum að í raun er ekki rekstrargrundvöllur nema fyrir einni bálstofu. Þá þarf að skoða hvort mæta þurfi þessum flutningskostnaði með einhverjum hætti eða þá — þar sem upplýsingar hafa borist mér um að hægt sé að fá miklu ódýrari einingar í þetta í dag en var kannski fyrir nokkrum árum, eins og ég vitnaði til hér áðan — að það gæti verið ákveðin lausn, mögulega í samvinnu við sveitarfélög eða kirkjugarða á svæðum úti á landi, að koma upp aðstöðu til bálfara á þessum stöðum þó að þær væru kannski í einfaldari útfærslu en við sjáum hér. En þjónustan væri þá fyrir hendi.

Þetta er í skoðun og ég tel mikilvægt að horfa til þessa vegna þess að þróunin er í þessa átt og við þurfum að svara þeirri þróun. Þó að landið sé stórt og fámenni hér þá taka kirkjurnar þó nokkurt land og landnotkun er miklu meiri, (Forseti hringir.) getum við sagt, þegar um er að ræða bálfarir og þannig greftranir en þegar teknar eru hefðbundnar grafir.