fjármálaáætlun fyrir árin 2024--2028.

Virðulegi forseti. Búvörusamningar voru gerðir til 10 ára á árinu 2016 og gilda út árið 2026. Ég man nú ekki alveg hvort hv. þingmaður var enn forsætisráðherra þegar undir þessa búvörusamninga var ritað en það var sannarlega hans ríkisstjórn sem undirbjó þá. Þeir samningar móta að mjög miklu leyti stuðningsaðgerðir við landbúnaðinn og hafa mjög mikil áhrif á starfsskilyrði í greininni eins og hv. þingmaður veit. Framlög til þeirra samninga voru ákveðin á árinu 2016 að raungildi og lækka um 206 milljónir frá fjárlögum áranna 2023–2028. Þetta er ákvörðun sem tekin er við undirritun búvörusamninga á árinu 2016. Það er síðan gert ráð fyrir aukinni fjárheimild til eflingar kornrækt, sem kom fram hér fyrr í umræðunni, um sem nemur 500 millj. kr. á ramma málefnasviðsins, þannig að aðhaldskrafan á þessu málefnasviði nemur 247 millj. kr. Þegar allt er saman reiknað þá er gefið í í landbúnaði. Sérstaklega er þá mikilvægt að halda því til haga að þegar við erum að bæta þarna um betur í fjármögnun til kornræktar þá erum við í raun og veru að sjá tækifæri til að hefja nýja sókn í íslenskum landbúnaði og þar með fjölbreyttum atvinnutækifærum á landsbyggðinni.

Hv. þingmaður spyr sérstaklega um framleiðslu á kjöti sem er auðvitað áhugaverð spurning en erfitt að vita hvað gerist bæði í framleiðslu og neyslu. Þar togast á ólíkir kraftar. Landlæknisembættið hefur skoðað hvað landsmenn eru sjálfir að gera, borið saman við hvaða breytingar eru að eiga sér stað. Þar sjáum við að neysla á kjöti er að dragast saman. Yngra fólk neytir minna kjöts en eldra fólk. Sömu sögu er raunar að segja af fiski líka. Það er því mikilvægt, þegar við skoðum stuðning við frumatvinnugreinar og uppbyggingu í matvælaframleiðslu, að við séum líka að skoða og horfast í augu við neytendur framtíðar.