Kjaragliðnun.

Frú forseti. Mig langar að byrja á því að þakka málshefjanda fyrir þetta mikilvæga mál. Mig langar líka að þakka hv. þm. Hafdísi Hrönn Hafsteinsdóttur fyrir að minna okkur á að það er alveg hægt að fjármagna hlutina ef við snertum aðeins á fjármagnseigendum. En mig langaði að byrja á því að horfa á þróun síðustu ára og tala um tölur. Á síðastliðnum átta árum hefur lífeyrir hækkað um 39%. Verðbólgan hefur verið 40,3%. Almenn launavísitala hefur hins vegar hækkað um 65% og laun ráðherra um rúmlega 90%. Já, hæstv. fjármálaráðherra segir dýrt að fylgja lögunum, þ.e. dýrt að reka kerfi þar sem við borgum ellilífeyri, en mig langar að minna hæstv. ráðherra á að það er enn dýrara að láta fólk lifa í fátækt. Fólk sem ekki hefur efni á lyfjum og heilbrigðisþjónustu og fólk sem ekki hefur efni á því að kaupa mat, eða a.m.k. heilnæman mat, þýðir einfaldlega aukinn kostnað annars staðar, sér í lagi í heilbrigðiskerfinu sem ég veit að hæstv. ráðherra vill helst minnka útgjöldin til líka. Fátækt er alltaf óásættanleg í ríku þjóðfélagi eins og okkar og þar skipta engu máli einhver meðaltöl OECD. Ein manneskja í fátækt er einni manneskju of mikið í ríku þjóðfélagi eins og hér. Við þurfum samstöðu fólks hér á þessu þingi til að tryggja þessum hópi sanngjarnt og öruggt ævikvöld eftir allt það sem þau hafa gefið og gert fyrir okkur.