riða og smitvarnir.

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrirspurnina. Það er ekki ofsögum sagt að þessi riðusmit í Miðfjarðarhólfi eru mikið áfall fyrir sauðfjárbændur þar. Þetta er svæði sem hefur verið í algjörri forystu, svæði og hólf sem hefur verið hreint af riðu, og áfallið er þess vegna ekki bara að því er varðar búskapinn heldur líka samfélagið og innviðina. Af þeim sökum hef ég verið líka í sambandi við fulltrúa í sveitarstjórn til að það sé alveg á hreinu að stjórnvöld, hvort sem það er heima eða á landsvísu, standa með bændum í þessu áfalli. Við höfum hins vegar breytt um aðferðafræði og nálgun í því að útrýma riðu og þá með því að freista þess að rækta vandamálið úr stofninum, ef svo má að orði komast.

Hv. þingmaður spyr sérstaklega um stöðuna á greiningu á þeim sýnum sem tekin voru af hjörðinni sem skorin var niður á Urriðaá. Þessi greining er í fullum gangi en það tafði fyrir greiningunni að það kom upp eldur í einu húsi Tilraunastöðvar Háskóla Íslands að Keldum í lok apríl. Það er mikill fjöldi sem þarf að greina og verið að leggja allt kapp á að finna lausnir til að auka afkastagetuna svo niðurstöður geti legið fyrir sem allra fyrst.

Þingmaðurinn spyr hvort ekki sé skynsamlegt að bíða með sýnatöku. Þá vil ég segja það með almennum hætti að ég hef ekki forsendur sjálf sem ráðherra til að meta hvernig best er að haga smitrakningu í búfé en ég held að það gæti verið gott í þessu máli sem og öðrum að allt sé unnið í réttri röð á grundvelli gagna og þekkingar og ég treysti yfirdýralækni vel til þess, sem ber þá faglega ábyrgð á smitsjúkdómum í búfé, og hef lagt á það áherslu í mínum samtölum við heimamenn og Matvælastofnun að við stöndum saman í þessu verkefni sem hefur það markmið að losna við riðu fyrir fullt og allt.