ívilnun til uppbyggingar húsnæðis.
Virðulegi forseti. Vandinn varðandi almennu íbúðirnar er ekki sá að það hafi ekki verið tryggð fjármögnun frá ríkinu. Það hefur skort lóðir fyrir húsnæðið. Það hefur þess vegna verið meira á ábyrgð sveitarfélaganna að ganga í takt við þær áherslur sem ríkisstjórnin hefur verið að setja á oddinn. Ég verð aðeins að bregðast við því sem sagt er hér um barnabótakerfið, að það sé ófullnægjandi. En nýlegar úttektir á þessu, t.d. skýrsla frá Axel Hall sem kom út þegar við breyttum tekjuskattskerfinu á sínum tíma sýndi það mjög skýrt að stuðningur á Íslandi við fjölskyldur, við barnafólk, er einna bestur, ef við myndum bera okkur saman við Norðurlöndin, í öllu samhengi. Þar munar kannski hvað mestu um leikskólann en reyndar eru leikskólamálin í ólestri hér í höfuðborginni.
Það er spurning hversu langt við eigum að ganga með því að fjármagna uppbyggingu nýrra íbúða í gegnum Húsnæðissjóð, hafandi í huga að þegar við gerðum grundvallarbreytingar á Íbúðalánasjóði á sínum tíma (Forseti hringir.) vorum við að beina honum fyrst og fremst inn í félagsleg húsnæðisúrræði. Ég er sammála því að við þurfum að tryggja að nægilegt fjármagn verði til staðar. (Forseti hringir.) En við getum ekki verið með opinn reikning þannig að í hvert sinn sem félögin geta ekki fundið ásættanlega fjármögnun úti á markaðnum þá eigi ríkissjóður alltaf að koma og veita bestu kjör.
