heilbrigðisstarfsmenn.
Herra forseti. Ég fagna því að það sé verið að gera það valkvætt að hætta að vinna, enda viljum við öll gefa fólki séns á kostum þegar kemur að eigin fjármálum og vinnustundum. En mig langar að tala aðeins um eitt mál og mér finnst glæsilegt að við séum öll komin á bragðið hvað það varðar að átta okkur á því hver vandinn er. Ég fagna því að við séum öll sammála um að horfa þurfi á mönnunarvanda heilbrigðiskerfisins. En mér finnst við bara vera að horfa á toppinn á ísjakanum í samfélagslegri umræðu sem mér finnst þurfa að eiga sér stað hvað það varðar að samfélagið virðir umönnunarstörf ekki í samræmi við það gildi sem þau hafa í samfélaginu. Ég vil því að fullu styðja mál þeirra hv. þingmanna sem nefna að við þurfum að taka á þessu, að það þurfi að sýna þessu starfsfólki, sem við vitum hvað við virðum mikils, þá virðingu að fá sömu kjör fyrir sömu vinnu.
Mig langar einnig að vekja athygli á einu atriði: Við vitum hvernig hagfræðin virkar. Ef það er fjárhagshvati fyrir einhverju mun atvinnurekandi oft reyna að velja þann kost. Það væri því slæmt að sá hvati væri til staðar fyrir atvinnurekandann að geta sparað fjármagn með því að reyna að fá heilbrigðisstarfsmann sem hefur náð 70 ára aldri til að halda áfram störfum. Það væri afskaplega slæmt ef fordæmi yrði fyrir því að fólk héldi áfram að vinna, burt séð frá því hver vilji þess er, sérstaklega þar sem kjör lífeyrisþega í efnahagsástandi eins og þessu sitja oft eftir. Ég styð því álit minni hlutans í þessari nefnd, að það fjármagn sem ríkið er að spara fari til þessara starfsmanna, annaðhvort til ráðstöfunar eða í séreignarsparnað. Þetta þarf að vera skýrt sem val en ef það væri ekki svo væri það afturför í baráttu okkar um sanngjörn og lífssæmandi kjör að lokinni starfsævi. Það væri líka mjög slæmt ef starfsmenn fyndu fyrir þeirri pressu, annaðhvort frá atvinnurekanda eða samfélaginu, að hætta ekki.
Ég vil einnig hvetja þingið til að taka aðrar starfsgreinar til umræðu. Ég sé ekki hvaða rök sem frumvarpið dregur fram eiga ekki líka við um kennara og annað starfsfólk. En ef þetta verður fyrsta starfsgreinin sem verður tekin fyrir þá finnst mér mikilvægt að gera þetta rétt með efnahagslegt og aldurslegt jafnrétti að sjónarmiði. Hér talaði hv. þm. Ásmundur Friðriksson aðeins um af hverju ekki væri verið að gera það sem minni hlutinn er að tala um og mér fannst ekki alveg nógu skýr rök fyrir því að þessu sé ekki bætt við, að það fjármagn fari bara í það sem sá starfsmaður sem í hlut á vill. Ég væri alveg til í að heyra betri rök fyrir þeim þætti málsins.
