breyting á ýmsum lögum til samræmis við verðbólgumarkmið Seðlabanka Íslands.

Herra forseti. Ég þakka hv. þm. Þórhildi Sunnu Ævarsdóttur fyrir athugasemdina. Ég vil segja að ég, hafandi lagt til það fyrirkomulag sem við störfum samkvæmt núna, hefði talið að það ætti að vera málefnalegt og standast skoðun. Eðli máls samkvæmt, eins og hv. þingmaður bendir réttilega á, eru störf þeirra sem eru opinberar persónur, sem heyra undir þessi lög, í meira sviðsljósi en störf annarra þeirra sem heyra undir lögin. Auðvitað var sú leið farin á sínum tíma að fækka þeim sem heyra undir þessi lög, það er ekki sami hópur og áður heyrði undir kjararáð. Launasetning annarra embættismanna fer eftir starfsmannalögunum og þar segir að fjármála- og efnahagsráðherra ákveði föst laun fyrir dagvinnu í samræmi við grunnmat starfs viðkomandi forstöðumanns og önnur laun er starfinu fylgja. Þar heyra nú undir þeir forstöðumenn sem áður heyrðu undir kjararáð. Og önnur launakjör skrifstofustjóra og sendiherra í Stjórnarráðinu fara eftir kjarasamningum sem stéttarfélög eða samtök þeirra gera við ríkið, sbr. 39. gr. starfsmannalaganna.

Niðurstaðan sem varð á sínum tíma var að dómarar og þjóðkjörnir fulltrúar skyldu fylgja þessu fyrirkomulagi af því að þessir aðilar ættu ekki að heyra undir framkvæmdarvaldið eins og staðan er nú með forstöðumenn.

Hv. þingmaður spyr hvort ég sé reiðubúin að horfa á þetta heildarfyrirkomulag. Já, ég er tilbúin til þess. Réttilega bendir hv. þingmaður á að við höfum áður hnikað þessum lögum til með lagabreytingu. Ég ætla ekki að gefa mér hver niðurstaðan yrði úr þeirri skoðun en ég er algerlega reiðubúin í þá skoðun og get tekið undir þau sjónarmið að það er ekki endilega heppilegt að við séum ítrekað að grípa inn í þennan lagaramma.