Þolmörk ferðaþjónustunnar.

Virðulegi forseti. Hv. alþingismenn. Takk fyrir þetta umræðuefni. Sá sem hér stendur er búinn að vera innviklaður í ferðaþjónustuna síðan 1967. Ég hef séð miklar framfarir og er stoltur, verulega stoltur. Þegar ég byrjaði í þessum bisness, afsakið slettuna, var á boðstólum íslenskur matur sem er út af fyrir sig ágætur en gjarnan var boðið upp á beljukjöt og folaldakjöt. Á árunum 1992–2002 var ég með Hótel Borg og var mjög metnaðarfullur með mat. Ég vil taka fram að íslensk matargerð hefur tekið þvílíkum framförum að það er aðdáunarvert. Flokkur fólksins fór á Austurland, frá Höfn í Hornafirði og alla leið til Akureyrar, og borðuðum við á nokkrum stöðum. Það var alveg til fyrirmyndar hvað þetta voru flottir staðir með góðan mat á heimsmælikvarða. Þegar ég byrjaði með Hótel Borg setti ég á matseðilinn eitthvað sem hét crème brûlée. Það vissi enginn hvað það var en nú ferðu varla á veitingastað öðruvísi en þar sé crème brûlée. Ég byrjaði með sushi og það vissi enginn hvað það var. Nú er sushi alls staðar. Því getum við Íslendingar verið stoltir af því sem við erum að gera í matreiðslunni.

Mig langar til að ræða aðeins um Þingvelli. Ég er í Þingvallanefnd og kom í fyrsta skipti til Þingvalla 1955. Því þekki ég það svæði ágætlega og hef verið með annan fótinn þar allt mitt líf. Á góðum degi á Þingvöllum koma 5.000 manns. Þessu fólki er drifið í gegnum Almannagjá og því er sagt að fara á Hakið, horfa í kringum sig og dást að náttúrunni. Vissulega eru Þingvellir nánast fallegasta heildarsvæði sem ég man eftir. (Forseti hringir.) Já, takk fyrir mig. [Hlátur í þingsal.]

(Forseti (AIJ): Forseti þakkar þingmanninum fyrir að virða ræðutíma og bjölluslátt.)