Þolmörk ferðaþjónustunnar.

Virðulegi forseti. Ég vil eins og önnur hér byrja á því að þakka hv. málshefjanda fyrir þessa umræðu og hæstv. ráðherra fyrir svörin. Ég held að það sé um margt tímanna tákn að við stöndum hér í þingsal og ræðum önnur atriði sem aukinn vöxtur í ferðaþjónustu hefur áhrif á heldur en beinlínis fjöreggið sjálft, sem er íslensk náttúra. Ég vil þó kannski fá að nota tækifærið og halda því til haga að við vitum öll að frá því að hin eiginlega bylgja ferðamanna til landsins byrjaði í kjölfar Eyjafjallajökulsgoss fyrir rúmlega tíu árum síðan hefur mjög margt áunnist í því að standa vörð um og vernda innviði og/eða byggja upp innviði á þeim svæðum sem ferðamenn sækja, eða búa til nýja segla. Þarna getum við nefnt dæmi eins og Bolafjall í Bolungarvík en jafnframt stórkostlega innviðauppbyggingu á undanförnum árum, og var mikið gefið í á síðasta kjörtímabili. Það er tímanna tákn að við séum ekki hér endilega að leggja mikla áherslu á það í þessum umræðum hversu mikil þörf eða vöntun er á fýsískum innviðum á hinum mismunandi svæðum, en við megum þó ekki slá slöku við þar og það er heldur engin stefna um það og heilmiklir fjármunir í boði til þess að standa enn betur að uppbyggingu á friðlýstu svæðunum.

Það sem mig langaði kannski að bera upp í þessari umræðu — ég tek undir það sem hæstv. ráðherra segir og kom fram í ræðu hennar áðan, að áfangastaðir eru almennt vel í stakk búnir til að taka á móti ferðamönnum. Í anda þess að skipuleggja auðlindanotkun, sem er jú mikilvægt vegna þess að við viljum ekki villta vestrið í þessu, langar mig að forvitnast um það og velta því upp hvort í þeirri vinnu sem ráðherra hefur sett í gang í ráðuneytinu sé lagt upp með að skoða möguleikann á því að setja einhvers konar ítölu, annaðhvort á einstaka svæðum, yfir einstakan tíma, tíma árs eða tíma dags. Er ítala eitthvað sem við sjáum fyrir okkur til að geta stemmt stigu við óheillaþróun í auknum ágangi á einstaka stöðum eða einstaka samfélögum?