Gjaldtaka á friðlýstum svæðum.

Virðulegur forseti. Ég þakka hv. þm. Orra Páli Jóhannssyni fyrir að hefja þessa umræðu sem er mjög mikilvæg og ég vona að við ræðum þessi mál meira. Ég held í rauninni að það séu nokkur prinsipp sem við erum að tala um hér. Nú hafa sértekjur aukist um yfir 600 milljónir á tveimur árum. Hvað eru þessar sértekjur? Það er eitthvað sem sumir þingmenn gerðu lítið úr, það eru hlutir eins og salernisaðstaða. Það mun enginn ferðamaður segja, og því síður þingmaður, að það sé gott að vera á Íslandi ef hann kemur að svæði sem er troðið, það er ekki aðgangur að snyrtingu, bílastæðin eru fyrir neðan allar hellur o.s.frv. Það liggur alveg fyrir. En hver á að borga fyrir það? Á sá að borga sem nýtur þess eða skattgreiðendur? Um það snýst málið. Við hérna í miðborg Reykjavíkur borgum fyrir bílastæði og alls staðar, út um allan heim, og ég hef ekki heyrt neinn ferðamann kvarta undan því. En það kostar að byggja bílastæði og það er ekki sama hvernig það er gert.

Svo er það spurning um miðstýringu eða valddreifinguna. Úti í Evrópu er það kallað nálægðarregla. Eigum við í Reykjavík að stýra öllum svæðum út um allt land eða á fólkið sem þekkir það best að vera í bílstjórasætinu þar? Ég segi að fólkið sem þekkir þetta best og samfélagið þar eigi að vera í forgrunni. Það er alveg augljóst að sumir hv. þingmenn eru ósammála.

Mér fannst vænt um að talað væri um almannaréttinn því að við höfum alveg haldið í almannaréttinn. Fólk getur gengið um allt land án þess að þurfa að greiða fyrir það. En þegar byggð er upp þjónusta — hún er ekki nógu góð á mörgum stöðum, sem er engin þjóðarprýði — þá er eðlilegt að við sem notum hana, við sem ferðumst, greiðum fyrir það.

Síðan er náttúrlega orðið mjög undarlegt að heyra Pírata hvað eftir annað tala um loftslagsmálin og reyna að aftengja það grænum orkumálum. Þetta er einstakt á heimsvísu. Það eru hvergi til kjörnir fulltrúar neins staðar sem átta sig ekki á samhengi grænnar orku og loftslagsmála nema á Íslandi. Og þar fara Píratar fremstir í flokki.