vantraust á ríkisstjórnina, þingrof og nýjar kosningar.

Frú forseti. Ég vil byrja á að þakka hv. þingmanni þessa yfirferð. Hann teiknaði upp dálítið stóra mynd og ekkert allt of glæsilega af afrekum ríkisstjórnarinnar. Vantrauststillaga snýst ekki bara um að við séum ósammála ríkisstjórninni. Við erum ósammála ríkisstjórn næstum samkvæmt skilgreiningu frá því að hún er stofnuð ef hún er stofnuð á öðrum forsendum en okkur hefur þótt eðlilegt að stofna til hennar. Engin ný tíðindi eru í því. Vantrauststillaga snýst um eitthvað djúpstæðara og nokkur atriði sem hv. þingmaður tæpti á undirstrika það svo vel. Vantrauststillaga snýst um það að við teljum ríkisstjórnina beinlínis skaðlega, ekki bara vegna þess að við séum ósammála því hvað hún gerir heldur vegna þess að það er til tjóns fyrir samfélagið. Það birtist svo oft í því hvernig hún segist ætla að gera eitthvað gott, eitthvert þjóðþrifamál, en fylgir því svo ekki eftir. Þetta eru innantóm loforð. Skýrasta dæmið er kannski þegar þingið samþykkti, eins og Flokkur fólksins bendir gjarnan á, tillögu um hagsmunafulltrúa aldraðra sem ráðherra dregur síðan lappirnar með að framfylgja. En hvað með lögfestingu samnings Sameinuðu þjóðanna um réttindi fatlaðs fólks? Það er langt síðan Alþingi samþykkti að ganga frá því máli og enn bíður það. Hvað með það að koma á laggirnar innlendri mannréttindastofnun sem þarf til þess að hægt sé að fullnusta rétt fatlaðs fólks m.a.? Hæstv. félags- og vinnumarkaðsráðherra talar eins og þetta sé mjög mikið forgangsmál hjá þeim en við vitum auðvitað að Sjálfstæðisflokkurinn hefur flokka mest staðið gegn því máli hér á þingi. Þeim flokki var afhentur lykillinn að ráðuneyti mannréttindamála. Eigum við að trúa því að þeim sé einhver alvara með að hrinda þessu í framkvæmd (Forseti hringir.) eða eru þetta bara loforð, sem verður þess valdandi að grundvallarréttindum er ýtt inn í framtíðina?