Störf þingsins.

Virðulegur forseti. Sá sem hér stendur hefur starfað í sjávarútvegi alla sína ævi og séð eiginlega allt sem hægt er að sjá. Ég hef rætt svokallað togararall við fjölmarga reynda sjómenn og skipstjóra og hef eiginlega engan hitt sem telur að þetta skili einhverri raunverulegri niðurstöðu um það hve mikið er af fiski í hafinu í kringum Ísland. Hafró veit í raun ekkert um stofnstærðir fiskstofna á Íslandsmiðum.

En skoðum aðeins tölurnar. Tímabilið 1950–1984, fyrir daga kvótakerfisins, veiddust plús/mínus 400.000 tonn af þorski árlega. Svo kom aðeins niðurslag á árunum í kringum 1980 og í framhaldinu var ákveðið að fara að tillögum Hafró og koma á kvótakerfi sem tók gildi 1984. Það átti að vera tilraun til þriggja ára og skila að þeim tíma liðnum jafnaðarþorskafla upp á 400.000–500.000 tonn. Veruleikinn er hins vegar sá að þessi tilraun hefur staðið í 40 ár og er jafnaðarveiðin á þeim tíma plús/mínus 200.000 tonn eða helmingi minni afli en stefnt var að í upphafi. Tilfinningin er sú að þetta kvótakerfi kerfi muni aldrei skila því sem það átti að skila í upphafi.

Fjárhagslegt tjón þjóðarinnar á þessum 40 árum er talið vera u.þ.b. 4.000 milljarðar í tapaðar tekjur eða u.þ.b. eins og 100 milljarðar á ári. Eitthvað gætum við nýtt þá fjármuni í. Fyrir þessa fjármuni mætti t.d. gera tvenn jarðgöng til Vestmannaeyja á hverju ári eða byggja nýjan Landspítala á tæplega tveggja ára fresti. Fyrir þá sem efast um þessar tölur vil ég benda á svar við skriflegri fyrirspurn hv. þm. Ingu Sæland um kvótakerfið. Þar kemur skýrt fram hve aflatölur hafa minnkað mikið eftir tilkomu kvótakerfisins.