Störf þingsins.
Virðulegi forseti. Kennarasambandið gerði nýlega könnun um stöðu kennara innan skólakerfisins og viðhorf þeirra til þessa mikilvæga starfs, lykilstarfs fyrir íslenskt samfélag. Við vitum að þriðjungur skólastjóra grunnskóla og rúmur fjórðungur leik- og grunnskólakennara sjá ekki fyrir sér að vera í sama starfi eftir fimm ár. Þetta er auðvitað gríðarlegt áhyggjuefni og eitthvað sem við hér, og ekki síst framkvæmdarvaldið, með ráðherra menntamála í broddi fylkingar, hljótum að hafa miklar áhyggjur af og vilja leysa og reyna að marka ákveðna stefnu sem styður við skólasamfélagið, sem styður við kennarastarfið og það umhverfi sem verið er að bjóða þeim upp á dags daglega. Það er auðvitað gjörbreytt frá því að við flest sem sitjum hér vorum í skóla, hóparnir eru stærri, það er nokkurn veginn sama framlag af námsgögnum í fjárhæðum og var 2006 til 2007. Allur stuðningur er ekki sá sem hann ætti að vera til þess að létta undir með kennurunum. Þessi könnun er því gríðarlegt áhyggjuefni og við verðum að taka hana alvarlega og það strax.
Það er næstum því hálft ár frá því að niðurstöður PISA voru kynntar og við vitum ekkert hvernig málum vindur fram þar. Við tókum nokkrar bunur í þessum þingsal, lýstum öll yfir ákveðnum áhyggjum. Það þyrfti að leita svara og styðja við skólaumhverfið, ekki bara tala um það heldur tala við fólkið í skólunum. En við vitum ekkert hvernig þessu miðar. Ég vona að ráðherra menntamála geti komið hingað í þingsal innan tíðar og sagt okkur frá stöðunni, að hverju verið er að vinna. Það er eitt stærsta hagsmunamál íslensks samfélags að skólakerfið okkar (Forseti hringir.) virki og við séum með kennara sem vilja halda áfram að starfa í þessu krefjandi en um leið gefandi umhverfi. (Forseti hringir.) Til þess þarf ákveðnar breytingar og til þess þarf stuðning stjórnvalda og það ótvíræðan.
