Seðlabanki Íslands.

Virðulegi forseti. Ég vil þakka hv. þm. Lenyu Rún Taha Karim fyrir aldeilis frábæra ræðu sem var innblásin af hagsmunum neytenda. Það er ekki hægt að segja á þessu kjörtímabili, sem vonandi fer að ljúka sem allra fyrst — það er frekar raunalegt að horfa upp á hvert málið á fætur öðru koma frá ríkisstjórninni hálfklárað, illa klárað, vanbúið o.s.frv. En eitt af því sem ríkisstjórninni hefur ekki tekist er einmitt að taka betur utan um hagsmuni neytenda. Ég vil þó taka undir með hv. þingmanni, eins og hún dró fram í ræðu sinni, að markmið lagafrumvarpsins eru ágæt og kannski ekki síst það sem ég hef hnotið um, sem var kveikjan að þessu, sem er bréfið eða athugasemdir þáverandi seðlabankastjóra árið 2019 þar sem hann vakti sérstaka athygli á því að það gæti varðað þjóðarhagsmuni, þjóðaröryggi, ef við værum ekki að sinna betur okkar eigin greiðslumiðlun. Við værum allt of háð bæði bönkunum og síðan erlendu greiðsluaðilunum eins og Visa og Mastercard. Ég hef hins vegar ákveðnar áhyggjur af — það er ekki stór breyting en það dregur fram þetta mikla skilningsleysi ríkisstjórnarinnar eða sinnuleysi þegar kemur að neytendum og það er þessi breytingartillaga frá meiri hluta nefndarinnar þar sem lagt er til að fella brott heimild fyrir Seðlabankann til að taka gjald fyrir afnot af innviðum og mörk á gjaldtöku af hálfu greiðsluþjónustuveitenda. Seðlabankinn hefur ákveðinn lágmarkskostnað til að sinna þessu. Ef hann fær ekki að taka þetta af bönkunum(Forseti hringir.) þá er þetta kostnaður sem mun lenda á neytendum. (Forseti hringir.) Deilir hv. þingmaður þeirri skoðun?