fjárlög 2025.

Virðulegi forseti. Viðreisn hefur aldrei talað fyrir töfralausnum. Þá stæðum við ekki hér og ræddum um evru. Það vita það allir að þetta er langtímamarkmið. Töfralausnir eru verkfæri sem ríkisstjórnin er að beita, tala um afkomubata. Þetta er tekjufroða, þetta eru verðbólgutekjur. Það vita allir að þetta er engin raunveruleg innkoma. Tala um frumjöfnuð þegar allir vita að auðvitað er það heildarniðurstaðan sem skiptir máli. Tala um Evrópu sem eitt land, eitt einsleitt svæði þar sem efnahagsaðstæður, pólitískar aðstæður og menning og tunga sé öll hin sama. Hæstv. fjármálaráðherra talar eins og hann sé Bandaríkjamaður, um Evrópu sem eitt land. Þegar við erum að tala um hagvöxt þá skiptir það auðvitað máli. Vissulega er hagvöxtur fyrir hendi á Íslandi. Hvers vegna finnur ungt fólk ekki fyrir honum? Skoðum hvernig hagvöxtur birtist á hvern mann. Hann byggir á því að okkur er að fjölga langtum meira og hraðar en öðrum þjóðum. Þess vegna finnur fólk ekki fyrir hagvextinum. Þetta er líka ástæða þess að húsnæðisverð rýkur upp, eftirspurnin er slík. Heldur ráðherra að það kosti ekki fyrir almenning? Við getum blásið upp þessar hagvaxtartölur en við getum líka horft á þær og spurt: Hvað þýðir þessi tegund hagvaxtar fyrir fólkið í landinu? Þetta hafa forystumenn í Verkamannaflokknum verið að tala um. Við eigum að vera að tala um hagvöxt sem hefur einhver áhrif á lífskjör og lífsgæði fólks, ekki bara hagvöxt sem einhverja tölu. Að stöðugleiki sé markmið — það er ekki hægt að beita atvinnuleysi sem einhverri ógn gegn því. Auðvitað er stöðugleiki heilbrigt og gott markmið og við sjáum það í kringum okkur, þegar við horfum á nágrannalöndin, þegar við horfum á litlu frændur okkar í Færeyjum: Hvað geta þeir gert? Hvað eru þeir að gera öðruvísi en við? Hvers vegna eru vextir á húsnæðislánum í Færeyjum allt öðruvísi en á Íslandi? (Forseti hringir.) Atvinnulífið svipað, aðstæður keimlíkar. Ungt fólk getur eignast húsnæði í Færeyjum.