fjárlög 2025.
Virðulegi forseti. Hér er lagt upp með spurningu sem verður ekki svarað í tveggja mínútna svari. Hvernig eigum við að samræma þá meginreglu að ekkert gjald megi greiða úr ríkissjóði nema lagaheimild sé fyrir hendi, að fjárheimildir þurfi að liggja fyrir öllum útgjöldum ríkissjóðs og svo hin ýmsu lögbundnu verkefni sem getur verið upp að vissu marki matskennt hversu vel verður að fjármagna hverju sinni? Að spyrja svona galopið hvort ég telji einfaldlega að fjárlögin í heild sinni tryggi fullnægjandi fjárheimildir lögum samkvæmt vegna allra lögbundinna verkefna — þetta er auðvitað spurning sem er ekki hægt að svara. Ég get auðvitað aldrei fullyrt neitt um það. Það verður á endanum að vera mat þingsins.
Eitt af því sem hefur borið uppi umræðu um fjárlagafrumvarpið núna og ríkisfjármálin undanfarin ár er einmitt þetta hér: Útgjöldin hafi vaxið allt of mikið. Mann langar kannski til að beina þeirri spurningu til baka til hv. þingmanns hvernig honum lítist á umræðuna um að útgjöldin hafi vaxið allt of mikið ef hann hefur þá tilfinningu í brjósti, sem mér sýnist, að hin ýmsu lögbundnu verkefni séu ekki nægilega vel fjármögnuð. Er sú umræða þá öll tómur þvættingur? Svona spurningum verður ekki svarað. Að sjálfsögðu verða stjórnmálamenn að bera ábyrgð á því, bæði pólitískt og í sínum embættum, með hvaða hætti þeir taka á þeim verkefnum og þeirri þróun sem verður á einstaka málefnasviðum hverju sinni, leita fjárheimilda, m.a. til þingsins. Þingið ætti líka að fara varlega í að lögbinda verkefni sem ekki stendur til að fjármagna.
