fjárlög 2025.

Frú forseti. Ég ætla bara að lýsa yfir almennri ánægju minni með líflegar umræður um menntamál hér í ræðusal Alþingis. Oft var þörf en nú er nauðsyn. Megi umræðan verða á þessum nótum í vetur.

„Allt er þetta hluti af aðgerðaáætlun núverandi menntastefnu.“ — Þetta eru orð hæstv. mennta- og barnamálaráðherra í kjölfar kynningar sem fór fram með mikilli viðhöfn í sumar í tengslum við skýrslu um stöðu drengja í skólakerfinu, skýrslu sem mér skilst af orðum hæstv. ráðherra að hafi verið dýrmætt veganesti í átt að því að breyta um kúrs hvað varðar þróun mála í menntamálum á Íslandi. Ég ætla ekki að nota innkomu mína hér í dag í að tala illa um skýrslur og vinnu sem er unnin af heiðarleika undir þessum fjárlagalið. Ég kann jafn vel að meta góðar skýrslur og næsti maður og ef ég á að vera hreinskilin þá er ég yfir meðallagi hrifin af þeim. En það sést hvaða skýrslur eru góðar og hvaða skýrslur eru ekki góðar og hverjar þeirra eru ritaðar af fagfólki og hverjar eru mögulega ekki með þann fræðilega grundvöll sem til þarf.

Ég vil nýta tækifærið og taka með mér hingað í pontu tvær rannsóknarafurðir sem ég held að eigi meiri athygli skilið. Það er annars vegar skýrsla ráðuneytis hæstv. ráðherra um læsi, sem unnin var samkvæmt beiðni, m.a. frá hv. þm. Vilhjálmi Árnasyni sem er hér í dag, og síðan úttekt OECD, sem unnin var í samstarfi við félags- og vinnumarkaðsráðuneytið, um stöðu innflytjenda og barna þeirra. Ég vil spyrja hæstv. ráðherra hvernig þessar tvær afurðir, sem ég veit að honum eru vel kunnugar, nýtast ráðuneytinu í þeirri vinnu sem nú er í gangi í tengslum við tímabærar umbætur í menntamálum hér á landi.