155. löggjafarþing — 4. fundur,  13. sept. 2024.

fjárlög 2025.

1. mál
[11:45]
Horfa

Bergþór Ólason (M):

Frú forseti. Ég þakka hæstv. ráðherra fyrir að koma til þessarar umræðu. Það er tvennt sem mig langar að spyrja hæstv. ráðherra út í, kannski fyrst að fylgja örlítið eftir því sem hv. þm. Guðbrandur Einarsson og hæstv. ráðherra ræddu áðan varðandi séreignarsparnaðarúrræðið. Það skýtur dálítið skökku við að horfa á viðbrögð fulltrúa Sjálfstæðisflokksins í umræðunni í gær og heyra síðan að það hafi staðið svona lengi til að hætta með séreignarsparnaðarúrræðið og núna kannski sérstaklega vegna mögulegra áhrifa þess á verðbólguþrýsting eins og hæstv. ráðherra sagði. Telur hæstv. ráðherra að það sé sátt um þessa útfærslu í ríkisstjórn eins og hún liggur fyrir í frumvarpinu eða er þetta eitthvað sem nefndin hefur svigrúm til að eiga við?

Hitt atriðið, sem var nú kannski aðalatriðið sem ég vildi koma inn á, snýr að fjölmiðlunum, málefnasviði 19. Í þingmálaskrá liggur fyrir frumvarp þess efnis að gera hina árlegu styrki varanlegri en verið hefur. Það er ekki útilokað að ég hafi gagnrýnt þetta fyrirkomulag nokkrum sinnum í ræðum hér. En mig langar að spyrja hæstv. ráðherra: Er þá — alla vega sé ég ekki merki um slíkt í þingmálaskrá — í rauninni ýtt til hliðar, a.m.k. tímabundið, tillögum og hugmyndum að lausnum sem komu m.a. fram í skýrslu sem Björgvin Guðmundsson fór fyrir fyrir nokkrum árum, um svigrúm til að bæta stöðu einkarekinna fjölmiðla? Það hafa komið fram ígrundaðar athugasemdir og tillögur, til að mynda í umsögnum Árvakurs, um þessi mál á fyrri þingum. Eru þessar vangaveltur þá út af borðinu, alla vega hvað þetta kjörtímabil varðar, þannig að þessi styrkur eins og hann hefur verið útfærður undanfarin ár verði lausnin?