Húsnæðisliðurinn í vísitölu neysluverðs.

Forseti. Eitt sinn sagði núverandi hæstv. fjármálaráðherra að það væri auðvitað augljóslega talsvert flókið að eiga peninga á Íslandi. Það er alveg hægt að sýna þessum viðhorfum skilning en þetta er samt það kerfi sem Framsóknarflokkurinn hefur tekið þátt í að búa til. Umræðuefnið hér er hins vegar hvort rétt sé að taka húsnæðisliðinn út úr vísitölunni með það að markmiði að lækka skuldir heimilanna eða í það minnsta að koma í veg fyrir endalausa hækkun þeirra. Verðtryggingin var á sínum tíma hugsuð til þess að fjármunir myndu halda verðgildi sínu sem þeir gerðu ekki fyrir upptöku verðtryggingar. Breyting á útreikningi verðtryggingar hefði ýmiss konar hliðaráhrif í för með sér sem vert er að gefa gaum. Hvaða áhrif myndi svona breyting t.d. hafa á greiðslur til lífeyrisþega? Gefum okkur ungan einstakling sem á fyrir útborgun í 50 millj. kr. eign eða 10 millj. kr. Sá einstaklingur ætlar ekki að kaupa fyrr en eftir tvö ár og leggur því peningana sína inn á verðtryggðan reikning samkvæmt nýju vísitölunni sem væri þá 3,5%. Á tveimur árum hækkaði húsnæði á markaði um 7% á ári að meðaltali og verð slíkrar íbúðar væri þá komið í 57,5 millj. kr. 20% útborgun væri þá 11,5 millj. kr. Peningurinn hans í bankanum samkvæmt nýju vísitölunni væri kominn í rúmar 11 millj. kr. og þá vantaði u.þ.b. 400.000 kr. til að geta staðið undir útborgun af því að hann ákvað að geyma peningana sína í bankanum.

Eitt er víst, virðulegur forseti. Fjármálafyrirtækin munu alltaf að passa upp á að ná sínu til baka og við sjáum það gerast þessa dagana. Ef ekki í gegnum verðtryggingu þá er það bara gert í gegnum vextina. Viljum við ekki bara nýtt fjármálakerfi frekar en að vera sífellt að rýna í einhverjar hókus-pókus lausnir?