155. löggjafarþing — 9. fundur,  24. sept. 2024.

sóttvarnalög.

231. mál
[17:22]
Horfa

Þórhildur Sunna Ævarsdóttir (P) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir ræðuna. Ég kom hérna upp til að ræða um orð hv. þingmanns varðandi m.a. mína athugasemd um að það ætti að fara fram sjálfstæð rýni á sóttvarnaaðgerðum og hvernig þær tókust til áður en farið er í heildarendurskoðun, þetta samspil meðalhófs og mismunandi hagsmuna og réttinda einstaklinga til að njóta friðhelgi og frelsis gagnvart hagsmunum samfélagsins í baráttu við farsóttir.

Hv. þingmaður sagði hér áðan að við sæjum alveg að við þyrftum að læra af einhverjum ákveðnum mistökum og það væri alveg augljóst að sumt hefði tekist betur til en annað. Ég segi þetta eftir minni en ég held ég hafi skilið hv. þingmann rétt. En svo sagði hún síðar í ræðu sinni að þingheimur hafi í raun verið sammála sóttvarnaaðgerðum ríkisstjórnarinnar vegna þess að þær voru svo vel unnar. Mig langar í þessu samhengi að segja að þingheimur fékk rosalega takmarkað tækifæri til að taka afstöðu til þessara sóttvarnaaðgerða. Ástæðan fyrir því var margþætt, m.a. sú sem ég kom inn á í andsvari mínu við hæstv. heilbrigðisráðherra hér áðan, sem var að við óskuðum eftir því að við fengjum að sjá hvaða meðalhófsmat lægi að baki þessum aðgerðum. Við fengum aldrei að sjá það, fengum aldrei aðgang að þeim grunni sem meðalhófsmatið átti að hafa legið á, enda var tilfinningin oft að það væri ekkert meðalhófsmat. Það væri ekki verið að vega hagsmuni mismunandi hópa, ekki verið að vega hagsmuni fatlaðs fólks á móti því að hafa skertan aðgang að þjónustu og ekki verið að meta hagsmuni barna af því að vera einangruð í tvö ár o.s.frv. Í þessu ljósi teljum við mikilvægt að fara í sjálfstæða og óháða rannsókn á þessu vegna þess að fólkið sem tók þessar ákvarðanir á auðvitað erfiðara með að sjá hvar vantaði eitthvað upp á (Forseti hringir.) og gat greinilega ekki skilað inn mati á því hvernig mismunandi hagsmunir voru metnir.