útlendingar.

Forseti. Ég ákvað að hætta mér hingað upp í þessa umræðu þar sem mér finnst það eilítið óljóst hvað hv. þingmanni gengur til með þessu máli. Það er nefnilega svo að þegar fólk fær alþjóðlega vernd og stöðu flóttamanns er það vegna þess að líf þess er talið í hættu í þeim ríkjum sem hægt er að endursenda það til. Ef það er hægt að endursenda það eitthvert þá er það sannarlega gert og eru mjög víðtækar heimildir í íslenskum lögum til þess að senda fólk eitthvert annað. Þær eru mjög opnar. Fólk þarf ekki einu sinni að hafa heimild til komu og dvalar til að hægt sé að senda það eitthvert annað. Í rauninni lýtur undantekningin, sem hv. þingmaður er að leggja til að verði afnumin hér, að þeirri grundvallarreglu í þjóðarétti að ekki megi vísa fólki þangað sem það á hættu á annaðhvort að vera tekið af lífi eða sæta pyndingum eða annarri ómannúðlegri og vanvirðandi meðferð, sem er gríðarlega hár þröskuldur í þjóðréttarlegum skilningi.

Mig langar því til að spyrja hv. þingmann, af því mér finnst það pínulítið óljóst hvað það er nákvæmlega sem hún er að leggja til. Hún grautar öllu saman í sinni ræðu, grautar saman Schengen og umsækjendum um alþjóðlega vernd, flóttafólki sem er bara venjulegt fólk og er komið hérna til að leita lífs og verndar; grautar þessu öllu saman og líka við aukið ofbeldi í samfélaginu, sem að mínu mati orsakast m.a. af ótta sem að einhverju leyti orsakast af orðræðu líkt og þeirri sem hv. þingmaður viðhefur hér, því miður. Þannig að ég óttast að hv. þingmaður sé að ýta undir vandann frekar en að vinna gegn honum. Spurningin til hv. þingmanns er: Er hv. þingmaður að leggja til að teknar verði upp dauðarefsingar þegar um er að ræða flóttafólk, við glæpum þeirra?