endurskoðun á rekstrarumhverfi fjölmiðla.

Frú forseti. Ég vil almennt segja um þetta ágæta frumvarp að ég tel það jákvætt innlegg í umræðuna og margir góðir punktar í því sem ég tel vert að ræða. Svo ætla ég líka að nefna örfá atriði sem ég tel að frumvarpshöfundar ættu að taka til greina og nota þá í frekari umræðu um þetta mál.

Það fyrsta sem ég tel jákvætt við þetta er það að leggja af útvarpsgjaldið. Þetta er nefskattur og það er alveg jafn há upphæð sem lendir á bakaríinu á Sauðárkróki og Kaupfélagi Skagfirðinga. Það er ekkert sanngjarnt og ekki heldur það að einstaklingur á lágum launum sé að greiða þetta gjald af eins miklum þunga og þeir sem eru á miklu hærri launum. Ég held að það sé mjög rétt að leggja þetta af og koma þá bara með bein fjárframlög.

Síðan tel ég einfaldlega rétt að skrúfa aðeins niður reksturinn á Ríkisútvarpinu og kjarna hann. Þetta frumvarp er líka mjög ágætt til að taka umræðu um eðli og störf Ríkisútvarpsins. Ég hef efasemdir um 11. gr., að það að koma á gæðastarfi og skipuritum og verklagsreglum og einhverjum miklum slaufum sé einhver leið til að bæta það góða starf sem fram fer í Ríkisútvarpinu. Það segi ég einfaldlega vegna þess að stundum lenda svona verklagsreglur og gæðaeftirlit bara uppi í hillu og þegar til á að taka eru aðrir hlutir sem skipta máli. Það er bara starfsfólkið sjálft, metnaður þess og síðan í tilfelli Ríkisútvarpsins þá er það umræðan í samfélaginu og umræðan hér á þingi sem skiptir máli þegar verið að fara yfir þessi mál.

Það eru mál sem ég tel að Ríkisútvarpið hefði mátt taka betur til sín. Það er svona ákveðin boðun sem er í gangi með tungumálið, sem er illskiljanlegt. Það eru ekki lengur allir velkomnir, það er eitthvað annað. Tungutak sem hefur verið óbreytt og er íslenska og allt í einu að taka þáttastjórnendur og fréttamenn, allir sem einn, upp á því að breyta tungumálinu. Það tel ég alla vega eitthvað sem hefði þurft að ræða annars staðar en á kaffistofunni hjá RÚV. Sú umræða hefði þurft að fara fram á öðrum stöðum.

Það er ákveðin boðun í umhverfismálum. Ég horfi á það út frá því að ég er að vinna flesta daga í öðrum verkum heldur en ég er að vinna hér, ég er í umhverfismálum. Það sem ég sé er að hlutirnir er að færast til betri vegar. Það er að verða betri nýting á hráefni, það er að verða betri nýting á orku og það er að minnka jafnvel mengun af ýmsum efnum í hafinu. En ef maður hlustar á suma þætti í Ríkisútvarpinu þá má helst ráða af því að við séum bara öll að farast, ef ekki á morgun þá í næstu viku. Þetta er svolítið íþyngjandi. Fyrir okkur sem erum eldri þá skiptir þetta kannski ekki öllu en það getur verið þjakandi og ekkert sérstaklega gott vítamín eða veganesti fyrir ungt fólk að hlusta á það frá morgni til kvölds, í hverjum þættinum á fætur öðrum, að jörðin sé nánast á heljarþröm.

Fleira vil ég nefna. Ég vil t.d. segja að það eru ákveðin mál, mjúk mál, það er hvernig fólk er valið inn í þætti. Það er eins og sum mál séu bara tabú. Ég vil nefna sjávarútvegsmálin, ég vil nefna að það er mjög ákveðin uppstilling á útlendingamálum. Þeir sem leggja til sömu breytingar og eru jafnvel á hinum Norðurlöndunum, þeir eru ekki bara ábyrgir stjórnmálamenn sem horfast í augu við krónur og aura og hvert þjóðfélagið er að stefna, hvernig þessi mál hafa áhrif á öll kerfi samfélagsins heldur eru þeir allt í einu orðnir popúlistar. Bara þessi framsetning mætti vera önnur og þá mætti líka vera jafnvægi í dagskránni og hvernig er valið í þætti og fleira. Það er alveg ljóst að sumir stjórnmálaflokkar eiga greiðari leið inn í þætti en aðrir. En það er eins og það er.

Það er ekki þar fyrir að það er margt gott sem Ríkisútvarpið er að gera. Svo sannarlega má minnka umfang þess, skera svolítið fitulag í burtu og gefa þá hinum fjölmiðlunum sem eru að reyna fyrir sér meira rými á auglýsingamarkaði. Svo að maður dragi þetta saman þá er þetta jákvætt frumvarp, bæði hvað varðar fjármögnunina, að gefa öðrum miðlum rými og síðan held ég að það sé alltaf þörf á að ræða um Ríkisútvarpið, þennan mikilvæga miðil.