Störf þingsins.
Virðulegur forseti. Síðastliðinn miðvikudag samþykkti Evrópuráðsþingið ályktun þess efnis að Julian Assange hafi verið pólitískur fangi á meðan hann sat í varðhaldi í Belmarsh-fangelsi í London í Bretlandi og að varðhaldið og sakfellingin á honum hafi haft alvarleg og kælandi áhrif á vernd fjölmiðlafrelsis um heim allan. Þessi ályktun kom til vegna skýrslu sem ég vann fyrir Evrópuráðsþingið og var mikill heiður að sjá hana samþykkta með jafn góðum meiri hluta og raun bar vitni. Ástæðan fyrir því að ég tek þetta upp hér í störfum þingsins er að mér finnst mikilvægt að benda á að stofnanir eins og Evrópuráðsþingið geti tekið afstöðu með réttlætinu þegar hefðbundnu réttlæti fæst ekki fullnægt.
Staðan er þannig varðandi mál Julians Assanges að hann var látinn játa á sig blaðamennsku. Til að komast hjá mögulegum 175 ára fangelsisdómi í hámarksöryggisfangelsi í Bandaríkjunum þurfti hann að játa á sig að hafa óskað eftir, unnið með og birt trúnaðarupplýsingar frá uppljóstrara sem sannarlega áttu erindi við almenning, uppljóstranir sem vörðuðu stríðsglæpi, glæpi gegn mannkyni, pyntingar, mannrán og gríðarlega hátt mannfall í stríðunum í Afganistan og Írak sem hafði verið falið frá almenningi. Meðferðin á Assange sendi skýr skilaboð um að þeir sem dirfast að birta fréttir sem eru Bandaríkjunum ekki þóknanlegar verði settir í fangelsi og verði eltir þvert yfir landamæri. Samkvæmt samkomulagi við bandarísk stjórnvöld getur Julian Assange ekki sóst eftir því að mál hans verði tekið fyrir hjá Mannréttindadómstóli Evrópu. Af þeim sökum var mjög mikilvægt að Evrópuráðsþingið viðurkenndi að meðferðin á Assange hafi verið brot á mannréttindum hans, til að reyna að sporna gegn því að viðlíka brot endurtaki sig.
