náttúruvernd o.fl.

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir andsvarið en ég er ekki alveg viss um að sumt af því sem hv. þingmaður segir standist skoðun. Störfin koma náttúrlega ef það er eitthvað að gera og ferðamennirnir eru þeir sem alla jafna búa til grundvöllinn fyrir störfunum. Stígar á Íslandi, hér á norðurslóðum — ef ferðamenn fara í stórum hópum um svæði, nokkurn veginn sama hvar það er á landinu, og þeir þurfa ekkert að vera rosalega margir, þá traðkast það niður. Fjaðrárgljúfur er gott dæmi. Það kemur einhver maður, sem ég man ekki hvað heitir núna, og tekur mynd af sér. Þetta gljúfur er búið að vera þarna frá örófi alda. Ég fór þangað með þjóðgarðsverði, þetta er náttúrlega ekki þjóðgarður, sem sýndi mér hvernig þetta var traðkað niður á örskammri stundu. Það þarf að vakta þetta. Ég talaði við einn af eigendunum, þeir eru fjölmargir, í tengslum við málið og bara rétt áður en myndin var tekin var hann að synda í gljúfrinu. Það var búið eftir að myndin var tekin. Ef við verndum ekki þessa viðkvæmu náttúru þá er hún tröðkuð niður. Svo er það líka þannig að fólk hefur tilhneigingu til þess að vita ekki alveg hvað það á að gera. Þegar þú mætir einhvers staðar veistu ekki hvort það sé hættulegt eða hvort þú megir ganga hvar sem er, þannig að stígarnir eru svolítið til þess að þú getir upplifað. Það er nú alls ekki þannig í þjóðgörðunum okkar að þeir séu troðfullir. Þetta er ekki eins og Laugavegurinn, sem betur fer, og fátt sem bendir til þess að það detti inn. En við þurfum auðvitað ef við viljum vernda náttúruna, og það er hugsunin hvort sem það heitir þjóðgarður eða heitir ekki neitt, að huga að því að við viljum ekki fá of mikið af fólki (Forseti hringir.) á of skömmum tíma til þess að skaða náttúruna, því að það getur auðveldlega gerst.