Fjárfestingarstefna lífeyrissjóðanna.

Virðulegur forseti. Umræðan um eignir lífeyrissjóða, fjárfestingar þeirra og siðferðisleg viðmið er mikilvæg og þarf að fara fram reglulega. Því fagna ég þessari umræðu hér í dag. Skv. 36. gr. laga um skyldutryggingu lífeyrisréttinda og starfsemi lífeyrissjóða, nr. 129/1997, er stjórn hvers lífeyrissjóðs skylt að móta fjárfestingarstefnu sem tekur mið af almennum lagaskilyrðum. Greinin kveður þó sérstaklega á um að sjóðir setji sér siðferðisleg viðmið sem hluta af heildstæðri fjárfestingarstefnu sinni. Í þessu samhengi er vert að minna á að Samkeppniseftirlitið hefur ítrekað lagt áherslu á mikilvægi gagnsæis í stjórnunarháttum lífeyrissjóða enda er gagnsæið forsenda þess að sjóðfélagar og almenningur geti fylgst með og metið starfsemi sjóðanna, ekki síst í ljósi aukinna krafna um ábyrgar fjárfestingar. Í þessu sambandi hefur norski olíusjóðurinn, sem er einn stærsti fjárfestingarsjóður heims, verið nefndur sem fyrirmynd enda leggur hann ríka áherslu á gagnsæi, ábyrgar fjárfestingar og skýra eigendastefnu sem stuðlar að langtímaávöxtun. Því er spurning til hæstv. ráðherra hvort ráðherra telji nægilegan skýrleika og samræmi vera til staðar í fjárfestingarstefnum íslenskra lífeyrissjóða varðandi ábyrgar fjárfestingar og eftirfylgni þeirra, einkum í sambandi við starfshætti norska olíusjóðsins.