156. löggjafarþing — 32. fundur,  29. apr. 2025.

fjáraukalög 2025.

319. mál
[16:14]
Horfa

Guðlaugur Þór Þórðarson (S) (andsvar):

Virðulegi forseti. Ég vil nota tækifærið og þakka hv. þingmanni fyrir ágætisræðu. Ég er sammála flestu sem þar kom fram. Ég verð þó, virðulegi forseti, aðeins að rifja upp að þó svo að upphaflega hafi verið lagt upp með það að allir, hvar sem þeir byggju á landinu, gætu keypt sér húsnæði þá voru þau rök löngu farin. Það var ekki verið að miða við landsbyggðina. Það var verið að miða að því að halda markaðshlutdeild ríkisins á þessum markaði. Þá voru bara skilgreind markmið og það var mjög gagnrýnt. En þeir sem gagnrýndu það, eða við sem gagnrýndum það — það var talað með þeim hætti að við værum þá að ganga erinda banka og eitthvað slíkt. En þetta gekk aðallega út á það að við værum ekki að taka áhættu með opinbert fé. En síðan í ofanálag, þegar allt er saman tekið, þá voru það miklu hærri upphæðir miðað við það sem kemur fram í rannsóknarskýrslunni sem fóru í lánveitingar þessara ríkisbanka til einhvers alls annars, eins og leigufélaga og framkvæmdaraðila, verktaka og annars slíks, sem við töpuðum gríðarlegum fjármunum á. Þeir lánuðu að vísu líka einkabanka peninga þannig að þeir fóru í ýmislegt annað.

En ég get alveg verið sammála hv. þingmanni þegar hann lýsir því og þegar maður horfir á — og það nú alveg sérstök umræða um banka, en auðvitað er enn þann dag í dag skrýtið og erfitt að skilja af hverju það er eitthvað erfitt fyrir sumar lánastofnanir að taka ákvarðanir um lánveitingar fyrir t.d. mjög ódýru húsnæði á stöðum sem hv. þingmaður benti á. Við erum náttúrlega, eins og hefur komið fram í umræðunni, með Byggðastofnun sem á að bregðast við slíkum markaðsbresti eins og það heitir á fínu máli. En þó að ég sé ekki að gera neinar athugasemdir við ræðu hv. þingmanns er það nú þannig, (Forseti hringir.) og ég vona að við séum sammála um það, að við eigum að nálgast þetta þannig að við eigum ekki að taka áhættu (Forseti hringir.) með skattfé almennings og alls ekki (Forseti hringir.) að vaða inn þar sem einkaaðilar eru.