fjáraukalög 2025.

Virðulegi forseti. Ég þakka hv. þingmanni fyrir svarið. Ég er ekki alveg sammála hv. þingmanni um það hver atburðarásin var. Það var sérstakt markmið að ríkið væri með sína markaðshlutdeild í íbúðalánum. Og ekkert á landsbyggðinni, það var bara alls staðar. Það gerist síðan að bankarnir fara inn á þennan markað og bjóða hagstæðari kjör. Það er niðurstaða rannsóknarnefndarinnar að þá hefði Íbúðalánasjóður átt að lágmarka tapið og vinna á því. En þeir gerðu það ekki heldur settu allt í botn og töpuðu enn þá meira, ekki þeir heldur skattgreiðendur. Hv. þingmaður taldi að eina skilgreiningin væri sú að það ætti ekki að borga arðgreiðslur úr samfélagsbanka. Það átti ekkert að borga arðgreiðslur úr Íbúðalánasjóði, menn trúðu því að með því að hafa þetta fyrirkomulag þá væri bara hagur almennings betri. Menn horfðu síðan fram á það að sjóðurinn var ekki með nærri því jafn hagkvæm lán og bankarnir. Þá hefðu menn átt að segja: Heyrðu, nú ætlum við að reyna að lágmarka tap og gera þær ráðstafanir sem þarf til að koma í veg fyrir tapið á sjóðnum. En í staðinn gerðu menn öfugt, juku í og reyndu að halda stöðu sinni á markaðnum. Þegar það gekk ekki fóru menn að lána í leigufélög sem fór hræðilega, mesta tapið er þar. Þeir fóru til verktaka. Eftirlitið var svo sannarlega ekki fullnægjandi og aðkoma Fjármálaeftirlitsins að þessu var gagnrýnd á sínum tíma og sömuleiðis þingsins, þ.e. hvað varðar eftirlitsskyldu þess. Um það var talað að menn hefðu gert mistök hvað það varðar.

Vandinn er sá að heimurinn er bara eins og hann er.(Forseti hringir.) Mér finnst menn oft tala um samfélagsbanka eins og menn séu svolítið að tala um endinn á Dýrunum í Hálsaskógi. Bara: Öll dýrin í skóginum eiga að vera vinir.(Forseti hringir.) En það er bara í ævintýrinu.